Gewoon...even over Twan.

En ook al hebben we een beetje haast, want we moeten naar school (en ook nicht Yoelle zetten we even af), de gezusters krijgen wel wat aandacht (in de vorm van snoepjes).

Dat we daarna shirt EN sokken (want: Groen) ook nog moesten wisselen door het onbehouwen drinken uit een beker, vergeten we maar even.

Hij vindt het wegbrengen van nicht machtig interessant en zo went hij vast aan dat wat zijn school straks gaat worden. We lopen overigens al door datzelfde schooltje voor de psz, dus onbekend is het zeker niet voor hem. Maar alle meisjes uit de klas kennen hem en zijn gek op hem en dat vindt meneer de Romeo geweldig. Die aandacht krijgt hij al zijn hele leven van ze!

...En met het zoeken naar deze foto kom ik langs allerlei foto's van voor zijn eerste jaar! Och, geen haar op zijn hoofd (Pas rond zijn tweede had ie wat vlasjes! )

Maar zo knap...letterlijk en figuurlijk. Spelen met afstandbestuurbare autootjes...en tekenen op een magic bord EN met de wisser het schoonmaken. Nog geen jaar oud! Jaja ...Hij was en is geweldig! Ik ben ook ZO objectief!

En verder even niks bijzonders. Heb ook een black out nadat ik zo'n 20 minuten oude foto's en filmpjes heb bekeken. Het is zo'n dooddoener, maar men...wat gaat het snel! Weemoed, trots en liefde...dat voel ik nu tot in mijn tenen.

Alleen nog even dit dan:

Morgen hebben we de verjaardag van Floor die twee is geworden (hoera!!) en wellicht rijden we daarna door naar Kootwijk want het wordt koud maar prachtig weer.

Over een speelgoedbak en testen

Djies, wat een baggertarkeweer. Laat die kou dan maar komen!!

Maar ach...Twan vermaakt zich wel met in zijn speelgoedbak. (En is net opgehaald door opa en oma voor een speelmiddagje aldaar)

Waar is Twan nou?

Hier mama!!!!!!

Dan iets anders....

Ik las gister een column op/via Freya. Het ging over verslaafd zijn aan zwangerschapstesten. En het hebben van een tweede streepjes-fetisj. Het bekende ingebeeld-streepje (die wij alleen zien en de partner nooit) en/of het indroogstreepje (bewaren tot de volgende dag en dan zou hij er kunnen zijn.) Over het testen op dagen die nergens over gaan. Zoals drie dagen na een terugplaatsing of zomaar ineens midden in een maand (wat bij mij helemaal nergens over gaat..want: Geen cyclus).
Ik had het zelf geschreven kunnen hebben..hoe herkenbaar! Ik moest er om lachen, maar ergens is het natuurlijk triest; een "verslaving" alleen omdat je zo graag zwanger wilt zijn.

Ik had een leuke tweedehands auto kunnen kopen van het geld dat ik heb uitgegeven aan testen de afgelopen tien jaar. Of misschien wel een nieuwe, zo één waar je nu geen BPM en wegenbelasting voor hoeft te betalen. Ik had ook altijd wat met die testen. Ik weet nu wel feilloos welke ik wel en  welke ik vooral niet moet kopen. De digitale heb ik alleen gekocht toen ik zeker was van mijn zwangere-zaak. Andere keren wist ik diep in mijn hart wel dat het niet zo was..en dan zijn de woorden "Niet Zwanger"erg confronterend. Dan geeft een ingebeeld-streepje immers altijd nog wel hoop.

Nu ga ik het helemaal anders doen. Ik ga dit maal enkel en alleen voor de (immens populaire) Kruidvat test. Twee stuks voor 5 euro. Daar kan je nog eens een testje voor kopen.

En....

En daar sta je dan... prachtig op de foto! "Eerst maak ik een foto van je mama, dan doe ik mijn jas aan!"

En ik heb mijn HTC één keer te veel laten vallen, vrees ik. Oh..en ik ben ZO blij met dr....nog even volhouden, toe maar!

En toen was er.....geluid! Yay! Beide oren open! Na een week tunnelgeluiden te hebben gehoord is dit een verademing...en heel luidruchtig!

En terwijl ik dit tik hebben spastje en schurftje ruzie. Hun huisje en voederbakken zijn al omgegooid! Doe eens normaal joh. Jullie hebben genoeg problemen, lijkt me zo?!

En ik ben toch wel reuze nieuwsgierig naar mijn cryo's nu. Vier stuks, we gaan toch wel uit van een terugplaatsing en mijn nieuwe dr.B ook. Maar het duurt echt nog wel even. Volgende week pas eerste afspraak en bij een "go" duurt het nog een week.  En dan de spanning van de ontdooiing en dan (als dat goed gegaan is) de spanning van het wachten of er iets innestelt. Maak me gek.

En ik stond op het punt witte pumps te kopen, maar als het deze maand wel lukt, dan kan ik tegen die tijd beter investeren in brede schoenen geschikt voor olifanten vocht-voeten. Kijk, en dat is nou nadenken! (En als het niet lukt, dan komen die pumps er gewoon!)

En verder niks, moet zo die kleine natnek weer halen. De tijd is omgevlogen omdat ik zonodig iets in het centrum moest halen en shoc-king vast stond op de terugweg. Ik had ook gewoon op de fiets moeten gaan, dat was winwin geweest. Leermoment!

Over een tas, gisteren en een toekomst!

En hij was er weer klaar voor, my college boy! Met een pruik op zijn hoofd waar ik weinig mee kon, maar ach...hij is drie, komt er vast wel mee weg. En met nieuwe tas waar hij zo trots op is. Zijn naam kan hij namelijk lezen/herkennen, tu, wu, ah,nnn.. (en tikken op een toetsenbord) en dat is wel erg vet natuurlijk, als die op een tas staat.

Gister brachten we eerst mijn auto weg en besloten Twan daarna mee te nemen naar een speel/klauter gebeuren.  We vertelden hem dat we onderweg waren naar een binnen speeltuin met grote glijbaan. "Ooooh, we gaan op vekansieeee!!!". "Ehm..nee Twan. Als je op vakantie gaat dan slaap je ook ergens anders. We gaan wel naar zo'n speeltuin maar nu gaan we alleen spelen" "Neehee, vekansie slaapt niet!!! ". *Zucht*.  
Op het moment dat we het speelgebeuren (wat overigens vele malen kleiner (lager) was dan "gewend", maar goed..hij heeft zich prima vermaakt) uitliepen, werd ik gebeld dat mijn autootje klaar was. En dus reden we weer naar de garage. Of we 400 euro wilden betalen en dan was ie weer van mij. Pffffff.

En nu zit ik dus hier en hij daar. (Ik met nog maar één dicht oor. Dat scheelt een bak ellende.)
En ik ben zo zoekende, maar dat is the story of my life. Enerzijds heb ik heel veel (carrière)plannen, anderzijds ga ik nog een poging (of wat) in. Wat is handig, wat is verstandig? Dit jaar sluiten we de medische malle molen voorgoed af en dan weet ik waar ik sta. Ik wil overigens de laatste poging, mocht die nodig zijn, nog voor het tweede helft van dit jaar gedaan hebben. Linksom of rechtsom, hoe eerder duidelijk..hoe beter. Nu precies 10 jaar achter elkaar onafgebroken het ziekenhuis gezien, baarmoeder/eierstok gerelateerd (incl.cystes, hormoonkuren, zwangerchap (Yay!), ontelbare echo's en IVF pogingen) ...ik vind het prachtig geweest. En dit zeg ik niet ondankbaar, hell no...ze hebben ons ons grote geluk gegeven van klompje cellen t/m geboorte. Maar genoeg is genoeg. Tot die tijd (hopelijk kan ik het ziekenhuis afsluiten met een bevalling aldaar) zetten we de tandjes op elkaar en gaan we ervoor!

Zondag

We hadden gister een surprisefeestje van Marc die 40 wordt en dat was echt even gezellig. We hebben daar echter het licht niet uitgedaan, want die kop van me is erg vermoeiend. Niet zozeer om 1 op 1 met iemand te praten (alhoewel ik mijn stem op een heel vervelende manier hoor) als wel de omgevingsgeluiden die ik vaag hoor en soms niet goed kan plaatsen. En die chronische zee in mijn hoofd word ik ook wel zat zo langzamerhand. Haren wassen en tandenpoetsen zijn heel nieuwe ervaringen; men wat een herrie maakt dat in t hoofd. Het voordeel is dan wel dat ik niks heb meegekregen van de wind die je normaal echt goed hoort op de zolder. Dus alles wat mezelf aan gaat hoor ik 25x zo hard en de rest hoor ik amper. Goed, genoeg gezeurd. Een oorontsteking en dichtgeklapte oren gaan vanzelf een keer over/open. Zo is het wel.

Wij waren dus naar een feestje en Twan logeerde aan de overkant.

Om 19.54 uur lagen ze op bed (Twan mocht wat later want had 's middags wat uurtjes gepakt) en om 20.00 uur was het stil. Om vervolgens om 7.45 uur weer wakker te worden. Kijk, dat zijn ook prima tijden, fijn! Ze gaan zo ontbijten en nog even spelen en misschien nog wel in bad. Dat geeft ons de gelegenheid wat bij te trekken en dan lopen we zo naar de overkant.

En dan maken we er verder een rustige zondag van.

Voor zij die hem nog niet gezien hebben

Over "vekansie", een lijf, schurft en bingo.

"Mama, gaan we op vekansie toe? Naar Koowijk? Oh nee. Nou kijk. Kootwijk is dicht. Koowijk is onder, net als de zon. Koowijk heeft heel veel zand en kijk..zo en zo (heel veel handgebaren)."

Ik luister en knik zo af en toe en doe alsof ik hem begrijp.

Vanavond slaapt hij bij nicht Yoelle En dat is voor hem ook een mini vakantie.

Mijn lijf viert ondertussen zijn eigen feestje. Met twee dichte oren, een volle neus en men wat een buikpijn. Ik belde gister het ziekenhuis. Het vloeien werd van kwaad tot erger en "iets" (vanaf zondag) moeten we toch cyclusdag 1 noemen. Ik besloot dat dat gister was. En dus begon ik direct met kuur 2 en moet ik woensdag over een week voor een echo om te kijken of alles klaar is daarbinnen. We doen blijkbaar niet meer aan tussentijdse echo's en ik heb ineens een heel ander pillenschema, maar fine by me. Ik neem de pillen tot me en wacht ondertussen op het moment dat ik mijn stem weer normaal kan horen.

Nou ...en verder hebben we naast een spastische cavia nu ook een schurft cavia. Geen idee wat er loos is. Maar ze ligt ineens helemaal open (door het krabben?) met harde eeltige plekken all over. Djiezus. Ik hoorde Twan zeggen: "Ik hou van jou, Rosie!" en direct daarop volgend een kreet van afschuw:"Mamaaaa, Rosie heeft heeel veeel bloed!".  Hen gaat nu kijken of de dierenwinkel ook aan schruftzalf oid doet. *

  En dan gister weer eens sinds lange tijd met de meisjes naar de Bingo geweest. Waar ik doof zat te wezen. Hen vroeg nog of het dan wel handig was te gaan. Waarop ik mijn schouders ophaalde en meldde dat ik waarschijnlijk niet de enige zou zijn, gezien de doelgroep. Ik had een punt, zei hij. Onze tafel sleepte 100 (Marie 20 euro, Laura 55 euro en ik 25 euro) mee naar huis en zo was het naast gezellig ook nog eens vruchtbaar!

* Edit: Het is inderdaad schurft volgens de dierenwinkel. Dat is een veel voorkomend iets bij cavia's. Goed..bezint eer gij aan cavia's begint.

Blabla

Normaal heeft Twan niks met sinaasappels (of uberhaupt iets met de kleuren rood, oranje en groen. Alleen geel (als in banaan) gaat prima. Oh, toch een kleine noot hierbij: Een appel en GROENte eet hij tegenwoordig ook wel weer prima als ze maar niet als zodanig herkenbaar meer zijn. Een appel dient geschild te zijn en de groente platgestampt.), maar zelf persen is natuurlijk ook zelf drinken. En zo krijgt hij toch wat vitamientjes C extra binnen. Zijn hele hoofd vertrekt van zurigheid maar hij drinkt dapper door. Daarvoor hadden we al een fruitcoctail samen gemaakt en opgegeten, waar hij de peertjes handig omzeilde en zich op de appel en banaan stortte. Fine by me, wist alleen niet dat ie peer niet meer te pruimen vindt. Vanmiddag bruin brood (ipv crackers) gegeten en vanavond staat er spinazie op het menu. Dan nemen we straks een droog kaakje bij de thee, punt.... en dan hebben we een voedzame dag gehad. Goed voor de weerstand en wellicht ook voor de weegschaal, die overigens al -2.4 feestdagen kilo's aangeeft. Ondanks het weekendje weg. Fijn.

En nu voel ik me helemaal het vrouwke, maar dat was om 12 uur wel anders. Man, ik ging kapot. En dus kierde ik er weer wat paracetamol + Ibuprofen in en bloeide daar helemaal van op.

Ik wil morgen met de meisjes op stap en zaterdag hebben we ook "iets te doen" en dus moet ik hier vanaf komen. Snel. Nu?

En verder ga ik er niet over zeuren...mijn zoon heeft er 8 achter elkaar gehad, waarvan 6x een dubbele...en nooit een onvertogen woord gegeven. Af en toe een schreeuw van pijn (die door merg en been ging), om vervolgens weer door te gaan met dat waar hij mee bezig was....niet huilerig, niet jengelig.  (Dat is ie overigens nooit als ie ziek is. Als ie het wel is/wordt dan is het puur uit moeheid en moet ie naar bed.)