19 mei 2012
Zaterdag
Ik loop al een tijdje te klooien met het hier uploaden van een logje. Tekst is geen enkel probleem, maar foto's plaatsen via gsm blijkbaar wél.
Nu had ik mijn laptop ook meegenomen om het via de gammele WiFi verbinding van de buren te proberen. Wetende dat ik veel geduld én tijd erin had moeten steken. Maar de buuf heeft besloten er een slot op te zetten. Héél aan te bevelen ook zó midden in the middle of nowhere. De enige piraat hier ben ik, die zonodig haar website moet bijwerken. Daar hoef je niet perse een slot ervoor op te zetten. Je hebt zoiets als een gunfactor..;-) Het overige online werk doe ik met het internet van mijn gsm provider. Nu kan mijn gsm een WiFi hotspot zijn voor mijn laptop, én dat werkt, maar zó traag dat ik vermoed dat er uiteindelijk een laptop én een raam zullen sneuvelen.
Kortom ..wél een logje, géén foto's.
Vanaf woensdagavond al hier én men..het is met recht een mini vakantie! Prima weer ook...
Gister naar de Julianatoren geweest én dat was voor iedereen genieten. Het is niet eens zó héél groot qua oppervlakte, maar zoveel te doen, je bent zó vier uur achterop. Daarna nog wat winkels afgegaan én totaal afgedraaid kwamen we weer thuis. Half 10 hier weg, 16 uur weer terug. Ik bedoel maar! Maar Twan is nog steeds diep onder de indruk van het park én sleept overal zijn plattegrondboekje mee naar toe. Tot aan de wc aan toe.
Het enige jammere is is dat Twan snot- en snot verkouden is. Én dat vind ik zó zielig. Met die pesthoest erbij. Maar goed, dat is niet anders. Dat had ie thuis ook gehad.
Goed, we gaan ons klaarmaken voor weer een fijne dag. De vogeltjes fluiten én het zonnetje schijnt. Vanmiddag krijgen we visite die ook gezellig blijven eten.
Morgen langs mijn moeder. Gaan we meteen een vogelhuisje ophangen. Dat wilde ik al héél lang, maar het kwam er niet van. Én nu dan wél. Fijn!
16 mei 2012
Over gewicht, dikke cavia's en een nagelsmurf
De weegschaal gaat mee naar Kootwijk, fijn!!Hen vindt dat normaal onzin enzo, maar hij heeft door dat het me echt ernst is. We verzinnen er wel een plekje voor. Naast de loopfiets, onze eigen kussens en 348 tassen.
Weet je trouwens hoeveel verschil er zit tussen 's ochtends in slipje en 's avonds na het eten met kleren en schoenen aan wegen? Bijna drie kilo!!! Ik vind het 's ochtends dus veel fijner, dat moge duidelijk zijn. Voor de vakantie heb ik mijn eerste persoonlijke doel gehaald, ik weet het zeker! Woeiiiiiiii
De achterblijvers moeten het doen met een half schoongemaakt huis. Heb er zo geen zin in vandaag. Ben al druk genoeg met de kleine uitvretert en zijn koffers. Ik ben ook in dubio of ik een briefje moet neerleggen over de gezusters knaag & co. Ik heb ze genoeg eten gegeven om te overleven en dus is bijvoeding in het geval van lege bakken niet gewenst. Ze zijn al zo dik, zeg maar formaatje Redelijk Konijn. En ze gaan rap richting omvang Vlaamse Reus. Maar het aanzicht van lege bakken maakt ze redelijk agressief. Ze slopen de tent en maken elkaar af, zo ongeveer. Verschrikkelijk, wat een teven hebben wij in één hok gestopt. Neeeeeee, want één hebben is zielig hoor!
En dan had ik mijn nagels gelakt. Dat doe ik puur om de lengte te behouden anders breken ze af, je kent dat wel. Ik had een techniekje gezien waardoor je twee kleuren mooi in elkaar over kan laten lopen. Ik pakte blauw en wittig. En het was best een leuk effect, maar het deed me ergens aan denken. En ik keek nog eens en nog eens.
Ik zag het.
Ik had gewoon een freaking smurf op mijn nagel.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat
15 mei 2012
Het resultaat
-1 lousy kilo.
Op de ons af, alweer. Dat op zich vind ik al knap, die ronde "bedragen". Met de kilo eraf gematigd blij. Vind het gewoon wat weinig. Maar goed, elke kilo is er één. Zo is het ook. En -4 in twee weken. Best fraai. Eigenlijk.
Maar ECHT leuk wordt het pas na de -5 kilo. Gewoon, dan hebben we het ergens over. Maar dat komt vanzelf (volgende week???). Ik wil gewoon weer te snel. Pas twee weken bezig.
Labels:
afval-ellende
Over (loop)fietsen enzo
Tussen de vier en vijf jaar kunnen kindjes fietsen. Zonder zijwielen. Onze zoon is drieeneenhalf en wilde het wel eens proberen. Ik werd met een "kom, kom, kom meeeeee" geroepen en gritste nog snel mijn telefoon mee voor wat foto's. Die ik niet heb gemaakt.
Want het ging voor geen meter, haha.
Hij heeft het evenwicht nog helemaal niet. Daar schijnt een loopfiets ideaal voor te zijn. Nu hebben we natuurlijk een prachtig exemplaar staan, maar daar heeft ie nooit naar omgekeken. Gister die maar eens onder het stof vandaan gehaald, bandjes opgepompt, zadeltje omhoog gedaan en hop, gaan met die handel. Maar ook dat kan ie niet, haha. Zo nu en dan heeft ie "het rimte" te pakken, maar het andere moment rent ie gewoon met de fiets tussen de benen, dus zonder te zitten, vooruit. Tsja, dan is er geen lol aan natuurlijk. Dat snap ik. Maar goed, dit zal een kwestie van een paar keer doen zijn. Hij heeft gewoon nog nooit op zo'n loopfiets gezeten omdat ie daar de lol niet van in zag. We gaven de loopfiets voor zijn tweede verjaardag, maar dat ding was toen veel te groot. Dit is een vanaf-drie-jaar exemplaar. Oh. En waarom loopfietsen als je heeeel hard kan fietsen op je gewone fiets (MET zijwielen)? Maar goed, vanaf nu dus wel loopfietsen en dan zien we over een tijdje wel weer verder wat betreft de zijwielen.
Nieuw in zijn vocabulaire is: "Eigenlijk" en de uitsrpaak "Ik zei het toch."
"Mama, waar gaan we eigenlijk naar toe?" "Mama, eigenlijk is het Twannie zijn beurt."
"Mama, het regent WEL. Ik zei het toch?". "Mama, er is wel nog pindakaas. Ik zei het toch?"
Hij weet het altijd beter. Heeft ie van zijn vader. Soms is ie hondsbrutaal, vaker moet ik erg om hem lachen.
Een hele vent al, zo voelt ie zich ook. Vooral als hij zijn kleine nichtjes heeft gezien, waar hij overigens erg lief voor is.
En nu ligt ie te slapen. Zo klein dan ineens weer. Met duimpje en beer Piet. Hij slaapt nog zo'n 50% 's middags. De ene keer wel, de andere keer niet. "Ik wil niet naar bedje, ik ben niet moe. Ik ben wakker." Maar ik ken mijn zoon. Alsof ik hem zelf gemaakt heb.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat,
trots,
Twan
Dinsdag
Ook al komt het met bakken uit de hemel, hij moest met zonnebril op naar "school". Helemaal nu hij weet dat ie van Koen is geweest (toch Nouk?). Twan heeft overigens van baby af aan al een hekel aan de zon in zijn ogen (als we vanaf de achterbank ineens gemopper hoorden wisten we al hoe laat het was. Alle Nijntje/Cars/etc schermen ten spijt.) en zo is dat ding gister helemaal niet af geweest. Een goede zonnebril is hij wel waard, dus daar gaan we maar even voor op pad eerdaags.
Nou en dan vanavond weer naar de weegkenau. We hebben wel de makkelijkste periode uitgezocht om te beginnen, pffff. We zijn begonnen na Koninginnedag en toen hadden we Moederdag en we krijgen nog Hemelvaart en Pinksteren, weekenden waarin we lekker weggaan. De BBQ op moederdag heb ik eettechnisch gezien prima overleefd. Geen stokbrood. Wel kippestokjes en salade. Geen pindasaus wel een beetje ketchup. En toch gaat het vanavond tegenvallen, jammer, juist omdat ik een prima week heb gehad. Maar goed. Er zijn nog steeds ergere dingen en ik ben goed bezig. Ik moet ook niet als een neuroot elke dag op die weegschaal gaan staan.
Tegenwoordig staat er een kast in Twan zn hoek. En man, dat scheelt een hoop rommel in het aangezicht. Kenners weten dat het soms tot halverwege de woonkamer stond. Fijn!
Nou en verder even niks. Misschien straks. Misschien ook niet.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat
13 mei 2012
M.D
Uit respect voor de vrouwen onder ons die het met Moederdag extra moeilijk hebben, geen foto's en hysterische taferelen van mijn kant op social media. Maar wel hier. Dit is mijn blog en het is mijn vreugde.
Want ik voel de dankbaarheid vanuit mijn tenen als ik de mannen hoor fluisteren en beneden hoor rommelen. En dan komen ze naar boven. Ik ruik de koffie en verse broodjes. Ze bereiken de zolder, daar waar ons bed staat. Ineens verlegen zingt Twan zachtjes een speciaal Moederdag liedje en ik krijg mijn cadeautje.
En dan kan ik zo aanschuiven op een mooi gedekte tafel inclusief gesneden tomaatjes/komkommers en verse jus. De croissantjes laat ik voor wat ze zijn, maar daar had Hen al rekening mee gehouden.
Wij doen niet mee met de commercie, in navolging van mijn moeder. Persoonlijke aandacht, de opwinding van Twan omdat hij mij een zelfgemaakt cadeautje gaat geven, het heerlijke ontbijtje, het zonnetje dat overtuigend schijnt....... dit is DE perfecte Moederdag voor mij.
Want ik voel de dankbaarheid vanuit mijn tenen als ik de mannen hoor fluisteren en beneden hoor rommelen. En dan komen ze naar boven. Ik ruik de koffie en verse broodjes. Ze bereiken de zolder, daar waar ons bed staat. Ineens verlegen zingt Twan zachtjes een speciaal Moederdag liedje en ik krijg mijn cadeautje.
En dan kan ik zo aanschuiven op een mooi gedekte tafel inclusief gesneden tomaatjes/komkommers en verse jus. De croissantjes laat ik voor wat ze zijn, maar daar had Hen al rekening mee gehouden.
Wij doen niet mee met de commercie, in navolging van mijn moeder. Persoonlijke aandacht, de opwinding van Twan omdat hij mij een zelfgemaakt cadeautje gaat geven, het heerlijke ontbijtje, het zonnetje dat overtuigend schijnt....... dit is DE perfecte Moederdag voor mij.
11 mei 2012
Vrijdag
En dan sta je 07:50 uur op en dan moet je serieus rennen om je kind op tijd op de psz te werpen. Maar het is gelukt. Multitasken is my middle name.
Gister deed ik het ook. Met koken.
Hollandsche pot voor de heren en een wokgroente prutje voor mij. Ik heb het allemaal opgegeten, want dat mocht puntentechnisch gezien. 100 gram kip (lijkt op de foto meer maar dat zijn champignons), 400 (!) gram groente, een likje olie en twee eetlepels rode woksaus.
Het was heerlijk, maar moest wel even bijkomen van al dat groente-geweld.
Goed. Gaaaaaaap.
Verder dan ook niet zo heel veel. Het lijkt me dan ook verstandig om mijn tijd te gaan besteden aan iets noodzakelijks. Zoals met de armen aan gewichtjes hangen. Men, dat ziet er toch niet uit mouwloos. Nu heb ik altijd iets tegen (mijn) blote armen gehad, vind ze niet om aan te gluren, in welk formaat dan ook. Daar waar ik qua benen en billen redelijk putloos door het leven ga, daar zijn mijn armen...ehm...nou ja, gewoon lelijk. Nee, putten heb ik daar niet, maar wel lellen. Mja, in badpak zal ik wel met blote armen moeten. Binnen nu en drie weken zeker. Aaaaaargh.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat
10 mei 2012
Het vooruitzicht
Nog vier weken en we gaan op vakantie. Man, maak me gek! Ein-de-lijk zon (hopen we!) Ik ben niet depressief te krijgen, maar ik snap het als het aantal zelfmoorden drastisch toenemen these days. Zelden zulk slecht weer gehad in het voorjaar! Vorig jaar was het prachtig (heet! grote droogte!), maar daar moesten we het dan ook de hele zomer mee doen, bleek. Ook niet ideaal. Maar toch...die weken namen ze ons niet meer af. Nu is het nog maar de grote vraag wat de zomer gaat doen. let op..dan zitten we ineens in 3 hittegolven op rij, gaan we daar weer massaal over klagen. Nou, wijs me dan nog maar op deze log. Dank u.
Goed, nog 4 weken dus. Naar dezelfde camping (hetzelfde vakantiepark, is beide nl) als vorig jaar.
Deze dus. KLIK
Maar tot die tijd hebben we ook geen nare weken voor de boeg.
Dit weekend thuis rommelen (Tuin is ontploft! Regen en zon en regen. Dat wil wel!) en moederdag. Oh man, Twan is er druk mee. Loopt te smoezen met zn vader en vertelt mij he-le-maal niks. Oeh, zo leuk! Zelfs nu Twan drie is en ik dus al meerdere moederdagen mee heb mogen maken, blijft het een bijzondere dag. Het is jaren een dubbele verdrietige dag geweest (geen moeder meer hebben en geen moeder mogen zijn want ongewenst kinderloos). Bij alle twee sta ik nog even stil. Natuurlijk bij mijn lieve mama, maar ook voor zij die nog geen moeder mogen zijn of het niet hebben mogen worden.
Volgend weekend gaan we een heel lang weekend naar Kootwijk ivm Hemelvaart. Fijn.
Het weekend daarop, met Pinksteren, gaan we met schoonouders, zwager, schoonzusje, nichtje en tante naar een vakantiepark in Weert. Leuk!
Tussendoor nog een dagje (of 2!) naar de Bosjes in Callantsoog, die daar natuurlijk met prachtig mooi weer zitten.
En dan is het tijd om in te pakken voor Frankrijk.
Bloklandje wordt weer beveiligd door verschillende teams, het enige nadeel daarvan is dat je je huis tot in de details schoon moet hebben. Mja.
Goed, nog 4 weken dus. Naar dezelfde camping (hetzelfde vakantiepark, is beide nl) als vorig jaar.
Deze dus. KLIK
Maar tot die tijd hebben we ook geen nare weken voor de boeg.
Dit weekend thuis rommelen (Tuin is ontploft! Regen en zon en regen. Dat wil wel!) en moederdag. Oh man, Twan is er druk mee. Loopt te smoezen met zn vader en vertelt mij he-le-maal niks. Oeh, zo leuk! Zelfs nu Twan drie is en ik dus al meerdere moederdagen mee heb mogen maken, blijft het een bijzondere dag. Het is jaren een dubbele verdrietige dag geweest (geen moeder meer hebben en geen moeder mogen zijn want ongewenst kinderloos). Bij alle twee sta ik nog even stil. Natuurlijk bij mijn lieve mama, maar ook voor zij die nog geen moeder mogen zijn of het niet hebben mogen worden.
Volgend weekend gaan we een heel lang weekend naar Kootwijk ivm Hemelvaart. Fijn.
Het weekend daarop, met Pinksteren, gaan we met schoonouders, zwager, schoonzusje, nichtje en tante naar een vakantiepark in Weert. Leuk!
Tussendoor nog een dagje (of 2!) naar de Bosjes in Callantsoog, die daar natuurlijk met prachtig mooi weer zitten.
En dan is het tijd om in te pakken voor Frankrijk.
Bloklandje wordt weer beveiligd door verschillende teams, het enige nadeel daarvan is dat je je huis tot in de details schoon moet hebben. Mja.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat
9 mei 2012
Ik ben natuurlijk WEL een bofkont....
Labels:
Fotolog
Wat ik even kwijt wil....
![]() |
| Nieuwe pasfoto van de kleine uitvretert. Hij lijkt hier ook helemaal niet op zijn vader! |
Ik was "ergens" en er stonden wat moeders te zuchten en te kreunen. Iets met avond 4-daagse en wat een geregel het welniet is met twee/drie kinderen. Ze vroegen mijn mening en ik antwoordde dat ik dat niet kende want nog geen kind op de basisschool... en ja, Twan is enig kind. Ik was een bofkont (?) 'omdat ik maar 1 kind heb', want ik had het lekker rustig enzo. Nu snap ik heus dat twee kinderen hebben drukker is dan één kind hebben. Maar je gaat toch met je volle verstand aan een tweede/derde denken? Je weet dan toch dat je "even" alleen maar in dienst bent van...? En dat dat druk gaat worden in combi met je eventuele baan, je andere kinderen en dat het hebben van een eigen leven echt planwerk is? En natuurlijk kan je je daarin vergissen. Of ben je weer sneller zwanger dan gepland (kan dat?). Of is je ene kind niet zo makkelijk als de andere en vergt dat energie. Dat kan. Maar sorry, ik ben van mening dat je die scenario's ook kan bedenken van te voren.
En heus, je mag best klagen als je voor de zoveelste keer uitgeblust op de bank ligt die avond. Dat mag, dat snap ik best.
Maar ga niet tegen mij zeggen dat ik een bofkont ben omdat ik één kind heb, of ik daar nu wel of niet bewust voor gekozen hebt. Jij hebt in ieder geval zelf gekozen voor een groter gezin en die heb je.
JIJ bent hier dus de bofkont.
Labels:
Bloklandje kletst maar wat
Over een gelijkenis, weegresultaat en projectje.
Ik vond Yulene altijd een echt Boereetje, maar ik zie hier toch zeker wel gelijkenis met Twan die hier net zo oud is als Yulene nu.
Goed.
*hysterische modus aan*
Gister naar de dikke billen club geweest. Resultaat..tadadadataaaaaaa
- 3 kilo
Op de ons af! Whaaaaah, hoe lekker is dat? Gewoon eten, nooit een honger gevoel maar wel de juiste keuzes maken. In plaats van een
En hoe motiverend is zo'n eerste sprong?! Mijn spijkerrokje zit weer lekker. Dat is vast één. Hij moet straks van de billen afglijden, maar hey..stapje voor stapje. Op naar volgende week, nu al zin in. Ik heb een doel voor ogen voor de vakantie en die ga ik halen!!!
Zuster Jezus was 1.8 kilo kwijt, ook erg fijn!
*hysterische modus uit*
En dan ga ik nu even wat voorwerk doen voor mijn afspraak zo. Het wordt mijn eerste Website projectje (Bloklettertje) en ik wil goed voorbereid zijn ☺. Leuk! Ik heb al wel een idee hoe of wat, maar eerst maar eens aanhoren wat ze willen!
Abonneren op:
Berichten (Atom)
























