Huize Blokland

Zoek de 10 verschillen

2012-02-24T19:28:00.002+01:00

Twan vanochtend:

Twan eind vd middag:

Twan nu:

Dat ziet er niet uit als een verbetering.......

Hij heeft ondertussen antibiotica (van een enkele- naar een dubbele oorontsteking gegaan) gekregen, maar de eerste dosis is er al uit gekomen. Nu is het een kwestie van antibiotica binnenkrijgen en binnenhouden en hopen dat ie vannacht wat opknapt. Dat dit het hoogtepunt was, zeg maar.

Eten wil ie vandaag al helemaal niet en hij doet het op een paar slokjes water die hij soms wel en soms niet binnen houdt.

Wat een zorgen......

Vrijdag

2012-02-24T15:05:00.000+01:00

Het schaapje slaapt gelukkg...

In plaats van hem te zien opknappen zie ik hem zieker worden en dat doet pijn aan mijn moederhart. Hij klaagt verder niet, hij zeurt niet, hij piept niet ...(behalve over zijn loopneus waar hij krankzinnig van wordt). Maar zijn temp (39.2), het zachte gekreun vanuit zijn bedje en het witte smoeltje zeggen genoeg. Het overgeven ook overigens, alhoewel hij dat na vannacht en vannochtend niet meer heeft gedaan. Afkloppen! Maar goed, er zit ook amper wat in de lijfje natuurlijk. Bijna een kilo afgevallen is ie al in een paar dagen en dat vind ik een hoop gezien op 98 cm en voorheen-16 kilo. Maar goed, hoort erbij, hoort erbij. Hij wilde vannacht overigens niet meer gaan slapen. "Nee hoor, Ik ben wakker, wil naar beneje toe!" en op ons "Nacht, Je moet echt gaan slapen etc" antwoordde hij: ""Nee hoor, slapen is veel te gevaarlijk!". Tsja, snap ik. De angst van het wakker worden met weer een bak ellende. Maar met mij naast zich op een matrasje durfde hij het wel aan en zo kon Huize Blokland toch nog even slapen van 3 tot 6.30 uur.
Vanmiddag wel weer even naar hem laten kijken op verzoek van de dokter (ivm duur hoge koorts en oren) en als zij toch een vermoeden hebben dat het om een bacterie gaat krijgt hij AB.

Zoon is ziek en u zult het allen weten! ;-)

Anders nog iets?

Nou...projectje Peuterspeelzaal is gelopen zoals wij ouders hadden gehoopt! Het kost wat energie, frustratie, irritatie, heen en weer gemail, ingezonden brieven, radio programma's en oeverloze gesprekken....Maar dan heb je wel wat! Nu hoop ik met heel mijn hart dat ze er ook uit gaan komen voor de langere termijn. Zodat ook de peuterkindjes van de toekomst bij deze goede pzs op deze fijne locatie terecht kunnen!

Ah gut....

2012-02-23T12:49:00.002+01:00

Zo.

Ik ben even in dienst van een drie jarig zielig manneke. Zo heb ik twee nachtrusten opgeofferd (vannacht op een matrasje naast hem, wel zo makkelijk en rustig voor Hen) om de neus te snuiten, op de rug te kloppen bij een hoestaanval, een slokje te laten drinken en/of gewoon voor een geruststellend woordje. En op de dag hangt ie als een aapje aan me. Letterlijk. "Knuffel!!!!" Dat is een eis die ik zodra ik hem loslaat hoor. Gister gaf de thermometer de hele dag niet onder de 39 aan. Oh.

Maar het toeval wil dat ik vandaag toch al een afspraak bij de dokter had voor iets heeeel anders, maar dan kon ik dit meteen even meenemen. Checkcheck dubbelcheck. Zeven minuten voor vertrek hoorde ik een kreet van afschuw en kwam ie wijdbeens aanhobbelen: "Mama, poepie gedaan....." Diarree all over the place. Goed, adem in en adem uit. Kleren afpellen..Twan snel onder de douche gezet, uitwassen van kleding doen we later, in de auto en naar de dokter.

Oorontsteking. Whaaaaaaah! De buisjes waren ook nergens meer te zien in zijn oren. De dokter gaat uit van een virus, gezien ook de andere klachten en dan is het dus echt een kwestie van uitzieken. Zonder buisjes weet het virus zich makkelijk in het oor te nestelen et voila! Heeft hij morgen nog in de 39 koorts dan gaat hij toch aan de antibiotica omdat het dan misschien toch om een bacterie kan gaan, maar dat wilde ze nog een dagje afwachten. Een afspraak bij de KNO arts moet hoe dan ook gemaakt worden. Voor die buisjes.

De lieve schat werkt toch altijd zo goed mee bij de dokter....het is een bikkel!

Thuisgekomen wat gedronken en een papje gegeven. En oh ja, kleding uitgewassen. En toen maar naar bed ..maar niet voor ik paracetamol had gezet en hoestdrank en neusspray had gegeven.

Net riep hij door de babyfoon: "Mama, Ik moet poepie doen, heel erg pijn in buik!!" Dus ik ren naar boven en zet hem op de wc. En.... toen spuugde ie alles onder. Ja, kan ook. De schat voelde iets opkomen en waarschuwde zijn moeder. Hij wist alleen niet wat hij voelde opkomen.

Hij ligt nu op bedje en is stil. Dan ga ik zo de laatste restjes van me afspoelen. De wasmachine draait al voor de tweede keer met enkel spullen van vandaag.

In dienst van....geeft niks...blij dat ik er voor hem kan zijn.

Edit: Ja, hij is alweer of nog steeds ziek. Klopt, dat heb ik de dokter ook vermeld. Zij kijkt daar niet van op. Hij is namelijk niet de enige. De virussen stapelen zich op these days. Temp.verschillen van tientalle graden is één van de boosdoeners.

PS.....

2012-02-22T12:43:00.000+01:00

Ze hebben heel veel gedanst (waaronder stoelendans) en ze zijn geschminkt (gut). Hij heeft het heel leuk gehad, maar het lichtje was wel helemaal uit toen ik hem ophaalde.

Dan ook nog even over het projectje Kindje-twee. Gister moest ik even ter controle en alles was rustig van binnen. Ik mag dus direct door en zal in de week van mijn verjaardag (7 maart) de terugplaatsing hebben (einde vd week), mits alles of iets goed ontdooit. Ik hoor volgende week vrijdag de def. datum.

Nou en verder niet zo veel. Erg druk geweest met het andere projectje, maar dat is nu echt even afwachten....

En dus ga ik ook even liggen voor een hazeslaapje, mijn nacht was zo mogelijk nog korter!

Dag hoor!

Carnaval op de psz!

2012-02-22T09:38:00.000+01:00

Mijn lieve lieve hoestprutteltje (heb de nacht zeer weinig geslapen; hij hoest dus als een malle. Zielig)

Hij had er zin in en jee, wat was/is ie knap!

He, wat komt daar aan?

Een lief klein eendje!

Elmo en een ridder

...en een lievebees

Over de diverse projectjes

2012-02-20T22:03:00.002+01:00

Ik belde het ziekenhuis vanochtend.

"Heus, ik wil komen voor de officiële zwangerschapsbloedtest, maar de test was spierwit vanochtend en ik bloed als een rund." Oh. (Dit kan officieel niet door de medicijnen die ik slik(te), maar ik heb onbedoeld wat gesjoemeld vh weekend door migraine. Ik wilde vrijdag al stoppen, maar omdat ik toch geacht werd te komen voor de bloedtest, ben ik nog even doorgegaan). En nu mag ik morgen komen. Om te kijken of we inderdaad direct door kunnen. Voor een echo..ieks. Nu. niet.fijn. Maar wat moet dat moet.

En dan nog even over de peuterspeelzaal:

Manman, wat een drama! Er is een stel (ouders) die zich opgeworpen heeft om de gesprekken met de diverse partijen aan te gaan (en dat heeft ze het hele weekend + de maandag gekost). Met hun heb ik dit weekend veelvuldig (mail)contact gehad. We waren hoopvol, maar de "tegenpartij" blijkt uiteindelijk totaal geen concessies te willen doen. Ongelooflijk. Mijn hulp in deze strijd? Een kleine bijdrage (in geld en in woorden) gedaan wbt de advertentie die geplaatst gaat worden (as woensdag) en vanavond met een mede-mama op Radio Weesp geweest. En ja, twee kijven, twee schuld enzo bla bla. Maar come on, buig even mee, al is het maar voor die paar maanden tot de zomer. Twan heeft al genoeg wisselingen vd wacht gehad.

Maar Twan hoeft daar zijn knappe koppie zelf niet over te breken. Die mag zich druk maken over welk voertuig hij wil hebben, hoe vaak hij de glijbaan af wil en hoe hoog hij kan springen. Fijn.

De vrouw al het werk laten doen....Hmmmm

Ja goaaaaaaaal!

De zondag van Twan

2012-02-19T15:04:00.001+01:00

En dan nu deze zondag even door de ogen van Twan:

Vanochtend dus naar het zwembad met Hen, Yoelle en Niels. En tot zijn grote verrassing stonden ook Sander en Senna (en Jeroen en Finn) in de rij. Na, dat is leuk!

Toen hij thuis kwam meteen zijn nette pak aangetrokken en richting de achterburen. Zijn vriendinnetje/buurmeisje/klasgenootje Tessa vierde namelijk haar 3e verjaardag.

We waren wat aan de late kant (het werd wat rustiger), maar dat mocht de pret niet drukken. Knuffelen, samen spelen en vooruit...over een kusje geven doen we ook niet moeilijk. Zoals het echte vriendjes betaamt.(Haar moeder vertelde Tessa dat haar vriendje van schooltje zou komen "Oh, Twan Lekkerkerker!!!!!!" zei ze. Haha. Tsja, die achternamen willen wat op de psz. Twan benoemt de kindjes ook altijd bij voor- en achternaam.) Leuk!

Kijk haar mooi zijn met haar jurk en haartjes!

En die grote blauwe ballon mocht nog mee naar huis ook. Wat een feestdag!

Over van alles zo op ..

2012-02-19T11:28:00.003+01:00

"Pak je dan, als je kan...." Nee, geen tikfout (je=me), dit is Twan zijn versie.

Tikkertje, een nieuw fenomeen hier. Heus, met zo'n jongetje die zoveel energie heeft en verlangt dat wij daarin mee doen, vraag je je toch af... hoezo zoveel extra kilo's meeslepen?

De mannen zijn zwemmen, zoals elke week (met vandaag als extraatje: Ome Niels en Sjowella). We gaan Twan daarom ook opgeven voor zwemles 1 dezer dagen. Hoe sneller hij zijn A heeft, hoe beter.

Twan gaat ineens heel snel wat praten betreft. Hij deed het al prima in select gezelschap, maar nu is ie helemaal los. Hij weet ook echt meer dan ik denk. "Mama, bijen maken honing. Zo zoemmmmmmm in hun huis en dan maken ze honing" Ook een leuke:" Als er geen sneeuw valt dan is het regen." Zo leuk om die ontwikkeling te zien.

En dan nog even over projectje broertje/zusje:

We mogen meteen door. Wat inhoud dat we binnen drie weken weer een terugplaatsing kunnen hebben. Want dat is natuurlijk weer helemaal afhankelijk van het ontdooingsproces. Ergens in maart weten we waar we staan voor de rest van ons leven. Dat is beangstigend en fijn tegelijk. Heel rustig aan maak ik in mijn hoofd een lijstje met wat te doen als dit boek dicht gaat zonder een happy end. Dat klinkt triest, maar voor me op de boekenplank staat een boek (figuurlijk EN letterlijk) met een geweldig happy end en we zijn zo rijk dat we die in ons bezit hebben. Ik moet dat to do lijstje voor mezelf wel maken omdat ik serieus met elk scenario rekening wil houden. Zelfbescherming heet dat. Maar het is ook goed. We zijn al veel verder gegaan dan we voor ogen hadden toen we hierin stapten. Genoeg is genoeg. Geen IVF-polonaise meer aan mijn lijf. Ik word al hysterisch als ik denk aan weer drie weken injecteren, om de dag naar het ziekenhuis, de irritatie van het langzaam groeien van de eicellen, de stress om die linkereierstok die 80% van de tijd niet te zien en dus niet aan te prikken is, met alle gevolgen van dien en zonder enkele garantie. 7x IVF en 3x cryo (incl hormonen) pogingen, taloze onderzoeken en hormoonbehandelingen tussendoor. Hopelijk komt er een 4e x cryo terugplaatsing bij, maar dan is het echt wel genoeg geweest. Het lijf is er klaar mee. De geest is er klaar mee.

Maar eerst deze laatste keer dus nog. Daar pep ik mezelf voor op. Die kan ik aan en daar ga ik voor.

M.K.K.K* (fotolog)

2012-02-18T14:16:00.002+01:00

Zelfportret (Met ledematen. Soort van)

(hij zag de foto van vriendin Senna die een prachtige regenboog had gemaakt) "Twannie ook een regenboog maken, mama?"

Ehm....?

En dan schort uit en in één adem door naar het "schoolbord".

* M.K.K.K= Mijn Kleine Knappe Kunstenaar

En ja, er zijn al (te?) veel van dit soort foto's doorgekomen de laatste tijd, maar het is echt wie Twan is momenteel. Hij kan tijden (als in uren) bezig zijn met tekenen en verven. Ik geniet daar heel erg van. So sue me.

Over de psz, bingo en de toekomst

2012-02-17T10:52:00.001+01:00

En ook op wachtdag 10 een negatieve test. Ik mag van mezelf (en Hen) stoppen met de medicatie.

En na gister heb ik een nieuw project om me op te storten...."Help de peuterspeelzaal helpen, stop het onrecht." Ofzoiets. En Hen gaat juridisch ondersteunen waar mogelijk. Dit "varkentje" gaan we met zijn allen wassen. Zo!

Vanavond met de meisjes (8 maar liefst!) naar de bingo en heb er zin in. Wilde eerst weer eens afzeggen door mijn geweldig vrolijke humeur de laatste dagen, maar ik heb besloten wel te gaan. En vandaag kan ze toch weer lachen en heeft ze er dus zin in. Kom maar op met die ballen ~~en goedkope wijn.~~

En verder niet zo heel veel. We gaan op voor het laatste rietje en als dat niet mocht lukken ga ik al die reeds uitbedachte plannen eens ten uitvoer brengen. Geen..."Wat als ik de MMM in ga? Wat als ik zwanger word?" meer. Fijn ook wel om over niet heel lang te weten waar ik sta. Een boek dicht doen kan heel verfrissend zijn. Het liefst zwanger, maar zo niet dan niet.

Donderdag

2012-02-16T08:31:00.000+01:00

Sinterklaas, kerst, verjaardag, vuurwerk (=oud & nieuw)....de maand december is nog niet vergeten.....

Wachtdag 9: negatief getest.

Tsja. De klap gister al zo'n beetje verwerkt (oh ja, joh? Daar was echt niks van te merken). Fijn dat Twan het niet mee hoefde te maken. Gister nog een goed gesprek gehad met Hen en zoals altijd (al dan niet uiteindelijk) willen we dezelfde koers varen; we gaan voor het laatste rietje (met 2 cryo's) en dan is het klaar. We hopen daar nog een mooie kans uit te mogen krijgen. De vijfde terugplaatsing voor een broertje/zusje. Erop of eronder. Mocht het uberhaupt tot een terugplaatsing gaan komen, want we moeten wel met alle scenarios rekening houden. Goed ontdooien is ook niet vanzelfsprekend.

Goed.

En dan vanavond naar de ouderavond van de peuterspeelzaal. Het is een ordinaire ruzie geworden die openbaar uitgevochten wordt (via de media). Ik heb geen idee waar dit allemaal toe gaat leiden, ongelooflijk. Ik wil alleen maar dat Twan kan spelen met andere kindjes en spelender wijs klaar wordt gemaakt voor de basisschool. Ik heb geen boodschap aan wie wel of niet gelijk heeft, maar mijn sympathie gaat op dit moment natuurlijk wel naar de juffen die hij nu heeft. Maar goed, feit is dat we straks weer keuzes moeten gaan maken ...en dan kiezen we alleen in het belang van Twan.

Nou en verder even niets. Ik ga de emoties van gister even letterlijk van me af spoelen en wellicht later meer. Hier. Van mij.

Carnaval

2012-02-15T16:41:00.001+01:00

Ik: "Twan, wil je als eendje, als piraat of als politieagent verkleed gaan met carnaval op schooltje?"

Hij junior: "Als Zwarte Piet, mama!"

.......

2012-02-15T14:20:00.000+01:00

Ik ben in alle staten.

Ik ben absoluut niet voor rede vatbaar.

Ik moet me inhouden hier niet al mijn gal te spuwen.

Ik voel me alleen. (Jarenlang) IVF maakt niet alleen egoïstisch maar ook eenzaam.....

Gelukkig is mijn ene Alles opgehaald door opa en oma. En hij had er zin in!!! En komt mijn andere Alles naar huis als ik mezelf weer bij elkaar geraapt heb.

Fok jou hormonen. Fok jou heel erg!

(En natuurlijk kan alles nog goedkomen. Wonderen enzo. Maar wat ik voel kan ik niet tegenhouden. Ik tegen de rest vd wereld ~~die gewoon doordraait~~. Ik tegen ik.)

Maar een foto van hem maakt me aan het lachen en aan het huilen. Zoals altijd maakt hij alles weer een beetje goed.

Wachtdag 8

2012-02-15T10:19:00.001+01:00

Goed.

De feiten:

Een negatieve test op wachtdag 8.

Twan was 6-cellig en ik had op wachtdag 10 mijn eerste positieve test en hij bleek een trage innestelaar te zijn gezien het HCG op wachtdag 14. Deze cryo was stukken verder doorgedeeld en zou dus ook eerder moeten innestelen. Neem daar de trage Twan bij, dan had ik nu wel positief moeten testen.

De online verhalen:

Sommigen testten op wachdag 7 voor het eerst positief met een cryo, maar anderen op wachtdag 9 of 10.

Test ervaring

Nee, dit keer gaan we alleen voor de zeer populaire Kruidvat 2 voor 5 euro. Niks dan goede verhalen. Maar ik heb altijd bagger met testen. Welk merk dan ook. Story of my life

Wachtdag 7 bracht ons namelijk dit, wellicht moeilijk te zien, ..maar vertrouw me maar op mijn blauwe ogen en anders op die van Hen of zus dat ze real life duidelijk te zien waren:

Een roze veeg....en dus tweede streepje???

Ik weet niet of het te zien is, maar dit zijn dus drie strepen. Natuurlijk.

We kregen wat hoop, want streep is streep zeggen ze altijd....maar zeiden toch, door ervaring, tegen elkaar..."We wachten morgen even af" En vandaag is ie dus witter dan wit. Bummer. Pest testen. Waarom altijd sprankje hoop geven? Waarom? Blijf dan gewoon lekker wit zoals vandaag en kom niet met strepen. Drie strepen.....heeft iemand ooit drie strepen gehad? Come on!

En dus?

Weer een redelijke kater. En ja, pas wachtdag 8. Maar de feiten winnen het toch van de positieve verhalen op internet, in het gevoel.

En als blijkt dat het in de loop van de aankomende dagen toch opeens positief wordt:....Goed nieuws komt nooit ongelegen!

Over de psz en valentijn

2012-02-14T15:05:00.001+01:00

Op zondag...voor de dooi intrad!

Ik belde naar de psz om Twan af te melden. Ik kreeg meteen een heel verhaal mee. Het kwam erop neer: Vanaf 1 maart moeten ze weg van de locatie en er is as donderdag een ingelaste ouderavond. Oh. Ook goeiemorgen!

Ik baal als een stekker, want wat heeft dit nu weer voor een gevolgen?

Twan kwam januari 2011 op de psz, de Peutersoos. Bij juf Trudie, die er al 30 jaar zat. Juf Trudie werd erg ziek (Bacterie, was echt vreselijk voor haar) en Twan kreeg een andere juf. Niet veel later switchte ik van dagen en kreeg Twan juf nummer 3. Dat ging prima. Tot ze besloten de hele boel om te gooien...de Peutersoos ging weg van deze locatie en de Regenboog kwam er voor terug. Je kreeg de keuze..of mee gaan met de Peutersoos of blijven en onderdeel worden van de Regenboog. We kozen voor het laatste, wat betekende dat Twan weer andere juffen kreeg. We hebben wat hobbels genomen, maar het gaat nu echt supergoed; Twan vindt het erg erg leuk en ik ben zeer tevreden met hun manier van werken. Ik had hem hier graag, zijn laatste jaar voor de basisschool, gehouden...want het is toch een veilige basis voor hem geworden. Een ritme waar hij zo gewend aan geraakt is en wat hem goed doet. En nu dan weer dit. 30 jaar lang bestaat die psz zonder problemen en ik breng mijn kind erheen en de ellende begint....*Zucht*.

Goed. Ouderavond dus en Hen wil ook mee...het zal de eerste van nog vele worden ;-)

Nou en verder natuurlijk Valentijn. Ik kreeg een lief vaasdingetje van Hen en een lieve kaart van Mar. (En Twan gister natuurlijk al een kaart).

Hen moest het doen met een briefje en een pot klaargezette koffie. Mar kreeg niks (Ja, een what's appje...maar dat telt niet) Het staat me weer netjes...maar mijn hoofd is gewoon even elders. Niks maakt zo egoistisch als een IVF poging.

De ochtend heb ik heerlijk onder een dekentje samen met mijn zoon doorgebracht. Hij met zijn hoofdje op mijn schoot of tegen mijn arm. Hij wil de hele dag knuffelen ook. En het zegt iets over zijn welzijn...maar oh man, maak me gek. Ik voldoe graag aan zijn ~~eis~~ verzoek, heeeeeeerlijk!

Van de hak op de tak met diverse emoties.

2012-02-13T20:50:00.002+01:00

16.55 uur

Vandaag niet zo'n beste dag....Dat komt natuurlijk ook door de hoofdpijn. Maar die onwetendheid is ook zo ongelooflijk killing....Als het mislukt....ik weet echt niet meer hoeveel ik aan kan. En natuurlijk laat ik de diepvries k'ppetjes niet wegrotten in de stikstof (? geen idee hoor) waar ze nu in hangen. Natuurlijk gaan die een kans krijgen. Maar dan? En wat als ze niet goed ontdooien? En stel we gaan weer een verse poging in met wellicht weer wat cryo kansen. Wie geeft er garantie dat ik niet weer voor JanTak alles heb ondergaan? En dit is ZO ondankbaar (want ik HEB kansen) en ZO op de zaken vooruit lopen (Hallo, er zit er nog één in je buik?!). Maar toch. Iedereen heeft een grens. En ik heb soms zo het gevoel dat ik de mijne al te vaak overschreden heb.

Maar terug naar mijn Stumpertje. Waar ik, al zou je het niet zeggen na bovenstaand, toch een beetje vertrouwen in heb. Niet dat er iets is wat daar op wijst. Maar gewoon omdat hij dat verdient, ondanks zijn foeilelijkheid.

Morgen testen? Moet op zijn vroegst wel kunnen met een cryo. Toch ben ik iets terughoudend gezien mijn testgeschiedenis. En een trage innestelaar (Twan!). Ik wil deze cryo toch wel wat tijd gunnen. En niet de kans lopen verdrietig te zijn terwijl het pas wachtdag 7 is (morgen) en het dus echt nog wel kan, de dagen erna. Mja, wachten en onzekerheid. Bah.

Maar dan heel wat anders......gewoon het fijne hier en nu.

We horen de postbode...en dat op maandag! Ik zeg tegen Twan "Ga jij even kijken of er post voor mama is?". Hij rent naar de brievenbus. "Oh mama, het is voor Twan!!!" en komt met een envelop binnen. Ik lachend "Jaja, geef maar even aan mama." Hij wijst naar de envelop "Kijk maar mama, Tu Wu Ah Nnnn". Ik pak hem aan en jawel hoor, hij heeft gelijk. Een heuse valentijnskaart voor Twan! Bedankt "anonieme" verstuurders (uit Lelystad!) ;-)

20.38 uur

Het wordt een beetje een hak op de tak verhaal zo. Maar vanmiddag ging Twan, op eigen verzoek, naar bed met de mededeling: "Dan voel ik me zo wat beter." Oh.

Zo'n 1.5 uur later kwam hij uit bedje met de mededeling dat hij dorst had en pijn in zijn hoofd. Oh. En toen begon wat te jammeren en te kronkelen op de bank ..en spuugde de hele bank onder. OH. Hij is ziek (geweest), dus om dat spugen an sich zou ik me geen zorgen gemaakt hebben, maar dat woordje "hoofdpijn" erbij, wel. Nu is het zo dat ie donderdag van een buitentrap (gemeentehuis) is gevallen, maar dat is dus al 4 dagen geleden. Toch belde ik de dokterspost met de vraag of het nog enigszins verband met elkaar kon hebben. De dokter wilde hem even zien voor de zekerheid. We wisten eigenlijk al wel dat we voor niks die kant opreden, maar beter een keer te veel dan te weinig. Ja toch? En inderdaad. De doortastende dokter meldde al snel (na wat testjes) dat het een griepje betreft (maar ze snapte mijn telefoontje naar de dokterspost helemaal). Terug in de auto, en dat is waarom ik dit verhaal eigenlijk tik, meldde Twan: "Dokter kan het niet! Ik heb nog steeds pijn!" Heerlijk die kinder logica!

En zo was het dus een lappenmand dagje. Op naar morgen, kijken wat de dag brengt!

Ondertussen op het CB

2012-02-13T12:43:00.000+01:00

Sinds lange tijd weer bij het CB geweest.

98 cm en 15.8 kg (9 mei (!) was dit 90.4 cm en 13.8 kilo). Een prima BMI en we gingen door naar de volgende ronde. Woordenschat, check, vormpjes, check, lijntjes en kruis tekenen, check, trein van blokjes maken (incl machinisthokje, haha), check. En weer door voor de ogentest. En dat ging prima tot het laatste oog, de onderste lijn. Hij gaf er niet de brui aan, want daar ken ik hem goed genoeg voor, dan gaat ie donderjagen.Nu zat hij op mijn schoot te friemelen met zijn handjes en fluisterde "Ïk zie het niet, mama". Ah gut. Maar of het moeheid was van alle kunstjes, moeheid van de regeltjes die hij al had gehad, moeheid in het algemeen of het gewoon echt niet kon zien met zijn linkeroogje, weet ik niet. Dat zal de volgende keer uitwijzen, ....maar prima. We zien het wel.

Nou en hier laat ik het bij, want ik verga van de hoofdpijn ~~wat zelden een goed teken is.~~

Zondag

2012-02-12T11:05:00.000+01:00

Zo. De mannen zijn weer zwemmen! Twan stond koortsvrij op (gister enkel nog verhoging) en verheugde zich er enorm op. En dat geeft mij weer de ruimte om zonder ruzie ""Nee mama, niet stofzuigeeeeeeeeeeeeen!!" .....te stofzuigen dus.

Gister gingen we even naar het bos met het prachtige weer, maar dat was voor Twan toch nog iets too much. Het lijfje had iets te hard gevochten tegen de koorts vrijdag, schat ik zo in.

Maar binnen tekenen/schilderen gaat altijd. En dat deden we dus. Op papier of op het "schoolbord", wat nu een reuze hit is ineens. En dan ook samen zijn naam schrijven, heel veel het liefst. Het hele bord vol ook. Hij is niet vies van wat zelfverheerlijking. Soms mochten we ook mama en papa schrijven. En nu kan hij dus naast zijn eigen naam onze "namen" ook lezen/herkennen.

Altijd maar vuurwerk maken...

Reuze vuurwerk met een maan (OF kometen met een maan, net hoe zijn pet staat. Ik heb de tekening nl opgehangen en de ene keer zegt hij: Kijk mama, reuze vuurwerk en de maan! En de andere keer dus kometen en de maan)

Wachtdag 5. Het zou verboden moeten worden.

Ziek

2012-02-10T14:28:00.000+01:00

En soms maakt "het lot" onbewust de juiste keuzes voor je. Want gelukkig zijn we hier en niet in Kootwijk. We haalden Twan van schooltje. De juf meldde mij meteen: "Twan is niet fit. Hij stond op zijn benen te tollen tijdens het plassen en heeft zelfs zijn koek (liga) niet opgegeten. Buiten riep hij alleen maar dat hij moe was en naar huis wilde." Hij die normaal altijd met Tarzan-kreten over het plein heen rent. En inderdaad hij oogde tamelijk lodderig. We namen hem mee. Hand in hand liepen we met zn drietjes weg.

Thuis gekomen wilde hij toch wel direct naar bed. Maar niet voordat ik zijn temperatuur opnam.

Oh.

Niet hysterisch. Wel blij hier te zijn met centrale verwarming enzo!

Vrijdag

2012-02-10T09:42:00.000+01:00

Oeh! Heel stuk getikt en.....weg! Waardeloos is dat!

Allereerst....Sander gefeliciteerd met je 35e verjaardag....welkom bij de op-naar-de-40 club ouwe!

En verder heb ik net een gevaarlijk ritje naar de psz achter de rug. Ik moet het ook gewoon lopen, maar we waren laat. En dan blijkt dat een auto voorzien van alle technische snufjes -7 op korte stukjes ook niet aan kan, niet als ie nog koud is, zeg maar! Maar goed, ik heb niemand voor zijn sokken gereden en Twan is ook veilig aangekomen. En daar doen we het voor!

Ik werd na welgeteld één puzzeltje samen leggen weer weggebonjourd. "Mama, naar huis gaan?". Een kus en enthousiast zwaaien. Ja daaaaag hoor, mama!

Van de juf kreeg ik een nieuwsbrief mee. De 3+ groep doet aan carnaval, hebben een uitje naar de kinderboerderij en alle groepen gaan op de schoolfoto! Leuk!

Nou..en verder is het wachten. Met een cryo kan je eerder testen dan met een "verse embryo", maar op wachtdag drie kan je nog helemaal niks. Nee.

Ik ga het centrum maar eens in. Op de fiets!

Nog even over de stumper....

2012-02-09T17:09:00.001+01:00

Ik heb gister naar de poli gebeld. Ze willen nl altijd graag even weten hoe het gegaan is. Ik vertelde ons verhaal en vroeg of ze er eerder van had gehoord. Nee, zei ze naar alle eerlijkheid. Tuurlijk niet, hebben wij weer! Wel benadrukte ze nogmaals dat als het geen enkele kans van slagen had gehad, het echt niet wordt teruggeplaatst (Daar komt bij dat ook de VU heeft te maken met slagingspercentages (het liefst zo hoog mogelijk natuurlijk) en het kost dik geld, naast het persoonlijke aspect voor ons natuurlijk) en dat ze ook wist dat er soms bij erfelijk gedoe ze een aantal cellen van embryo's afhalen voor onderzoek en ze dan zo, "geamputeerd" terugplaatsen en dat daar ook zwangerschappen uit voortkomen. Dus of cellen nu afgestorven zijn of weggehaald worden.... er kunnen prima gezonde kinderen uit voort komen.

Liever had ik een succesverhaal over zo'n zelfde "bijzondere" embryo gehoord, maar hier doe ik het maar mee!

Het komt (vast) allemaal goed, schatje...

Over een kort tripje Kootwijk en een trouwerij

2012-02-09T16:34:00.004+01:00

Zo. En dat was dat ...wat betreft ons heerlijke lange weekendje weg!

We hadden er zin in. Allemaal.

Daar aangekomen meteen de (electrische) kacheltjes aan en Hen dook direct de gang in om het water aan te sluiten. De spullen lieten we voor de zekerheid nog even in de auto. Hen kwam de kamer binnen. De hendels van de kraan zaten vastgevroren. Oh. Kacheltje ervoor geschoven en hup, naar buiten...wandelen!! Weer terug deponeerden we Twan onder een dekentje op de bank..die was moe en koud (geen onvertogen woord, hoor!). En Hen dook de gang weer in.

Hen kreeg de hendels om..en Twan besloot dat ie moest kakken. Heel goed getimed, vriend! Maar goed, wat moet dat moet...Ondertussen draaide Hen de hoofdkraan open. Dan zou het eruit moeten spuiten, maar niks van dat alles. Dat betekent dat het dus onder de grond vastgevroren zit (onze leidingen waren leeg en de meter was er tussenuit). Fok. En dat betekent waterleidingbedrijf bellen en die gaat niet meer dezelfde dag (het was rond 16.00 uur) komen ("beter" was geweest als onze meter stukgevroren was oid, dan had je nog een plaatselijke elektricien kunnen overhalen te komen). We hebben nog even kort en chagrijnig overlegd en besloten toen toch maar weer terug naar huis te gaan. Kou is één, maar dat is met een paar dikke truien en geduld op te lossen, maar geen water hebben is waardeloos.

En nu ligt Twan zijnn drol daar in een verder lege(!) pot in te vriezen. Maar goed, tegen de tijd dat er paddenstoeltjes op groeien zijn we er alweer geweest, schat ik zo in!

Sjonge, wat was en is dat balen. We hadden zulke grote en leuke plannen!

En dus stonden we vanochtend vroeg op en zaten even voor 9en in de auto op weg naar Apeldoorn, (daar waar we gister eind vd middag vandaan kwamen). Hen zijn nichtje Elsiena ging trouwen en daar wilden we natuurlijk bij zijn!!

(Nou heb ik ook foto's van het bruidspaar. Maar a. het is denk ik aan hun ze voor het eerst te publiceren en B. mijn foto's zijn van dusdanig slechte kwaliteit dat ik ze daar te kort mee zou doen. Ik denk dat ik vanzelf wel wat beeldmateriaal toegestuurd krijg ;-)...)

Broertje

2012-02-08T09:42:00.003+01:00

(Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes. Sms, mail, w.a, hier en op Facebook, waar deze weblog aan gekoppeld is.)

Vanochtend rond de klok van 8.15 uur:

"Mama, kom eens, ik moet je wat vertellen..."'
Ik loop naar hem toe en ga bij hem zitten. "Zeg het eens, lieverd?!"
"Ik krijg een broertje, mama!"
Ik schrik en smelt tegelijk. Een aai over zijn bol. Ik mompel "Ik hoop het, mop. Ik hoop het." Maar ik leg hem hardop uit dat dat niet het geval is. Als het verandert is hij de eerste die het hoort.

Vanochtend rond de klok van 8.30 uur
Hij huppelt de klas binnen.
Onder een puzzel maken begint hij tegen niemand in het bijzonder te praten..
" Eerst naar schooltje en dan dan gaan we naar Koowijt. En ik krijg een broertje!!!" NEEEEEEEE. Ik kijk om me heen en stel gerust vast dat niemand het gehoord heeft. Ik hoop alleen niet dat ik straks bij het ophalen gefeliciteerd word, omdat hij er een kringgesprek van heeft gemaakt. Het zou wat pijnlijk zijn.

Ik weet niet of ie gek gemaakt is....of hoe hij er op komt. We stellen wel eens de vraag of hij een broertje of een zusje wil. Een beetje voor de gekkigheid. Er van uitgaand dat het allemaal toch niet zo doordringt. De vorige poging antwoordde hij steevast: "Nog niet een broertje of een zusje." En nu varieert het antwoord. ~~Broertje/zusje MET bril, zegt hij dan; hij is daar erg door gefascineerd door een kindje uit zijn klasje.~~ En dat moeten we dus blijkbaar niet meer doen. Hij is er dus van overtuigd dat hij een broertje krijgt, terwijl hem niks is (toe)gezegd. Natuurlijk niet.

Ik kom ook maar niet van het gevoel af dat dat afgestorven gedeelte nooit goed kan zijn. Ja, ze weten wat ze doen, zij zijn de experts, maar ik denk aan dna, ontwikkeling etc. En waarschijnlijk kan je daarvan nog niet spreken bij een klompje cellen, maar toch. Stel dat het wel innestelt....durf ik er dan in te geloven? Of zal ik bang blijven? Goed....rewind...dat is totaal op de zaken vooruit lopen. Eerst maar eens innestelen dan, want dat is ook alles behalve vanzelfsprekend.

Twan zat in ieder geval goed met zijn verhaal over Kootwijk. Want daar gaan we naar toe. Na zijn schooltje (als Hen thuis is). We zullen back to basic gaan en dikke pyjama's meeslepen, maar oh boy...wat zal het er mooi zijn. Daar komt bij dat we morgenochtend een bruiloft hebben in Apeldoorn, wat nog geen 10 minuutjes rijden is dan. Winwin. Zin in.

Nu snel de laatste dingen inpakken. Even de puntjes op de i zetten voor zij die op Bloklandje gaan passen en dan ben ik in ieder geval ready to go!

De terugplaatsing...

2012-02-07T14:52:00.002+01:00

Tsja....

We lopen niet over van enthousiasme.

Er is 1 embryo teruggeplaatst die de status "matig" heeft. Het is namelijk zo dat hij heel mooi ontdooide MAAR een deel van het embryo is later afgestorven. Het goede nieuws is dan dat de bovenste helft de status "compactie" heeft (was de onderkant niet afgestorven dan was ie uitmuntend) en prima doordeelt. Ik vroeg of het wel kans van slagen heeft. "Ja, anders plaatsen we het niet terug!" Ik had meteen visioenen van een ongelukkig kindje door die afsterverij, maar blijkbaar kan het zich nog prima ontwikkelen en innestelen.

En de terugplaatsing an sich deed nog allejezus pijn ook, iets wat ik in die tien jaar IVF ervaring nimmer heb gehad. Heel apart!

We hebben nu nog een rietje met 2 embryootjes in de vriezer. Dat dan weer wel.

We wachten gewoon rustig af wat dit stumpertje gaat doen. Ik moet ook echt voor ogen houden dat we bij de terugplaatsing van Twan er net zo bij zaten (teleurgesteld en zonder hoop) en dat de laatste terugplaatsing de embryo meer dan prachtig was. En dat uit die eerst genoemde toch echt een kind voort kwam en uit die laatste dus niet.

En daar ligt ze weer charming te wezen...met omhoog gefrommeld jurkje (zwart) en handdoekje (wit)

De stumper. Met een prachtige bovenlaag en een dode (zwarte gedeelte) onderlaag.

Belangrijke Stap 2

2012-02-07T10:08:00.004+01:00

....wordt vanmiddag rond 13.45 uur genomen!!!!

Er is dus een terugplaatsing...Hoeveel ze er hebben moeten ontdooien (het zijn er natuurlijk maar 4 totaal), hoeveel ze er kunnen terugplaatsen en of er nog wat in de vriezer overblijft... horen we vanmiddag....

Maar er is ons in ieder geval een extra kans gegund, yay!

Stay tuned!!

Dus....

2012-02-06T21:44:00.001+01:00

Oeeeeh, het lontje is erg kort dit keer. Ik ben niet aardig. Ik ben niet lief. Ik ontplof bij het minste geringste. En mensen die alleen maar naar hun def. van de waarheid luisteren trek ik heel heel heel erg slecht. Mensen die überhaupt nooit echt luisteren ook trouwens.

(Heb je een probleem met een instantie? Bel me. Geloof me, ik regel het. Goedschiks of kwaadschiks.)

En om deze slechte energie om te zetten in iets positiefs ben ik gaan poetsen vandaag. Heel veel en heel ijverig.

En Twan hielp mee. Heel veel en heel ijverig.

De lieve lieve lieve schat! Hij merkt wel iets (ik sta iets sneller op mijn strepen, zeg maar), maar gelukkig niet veel van mijn uitbarstingen. Met zijn haartjes die onhandelbaar zijn deze koude dagen. Geen krul te zien en 1 bonk statische bende! Maar hij blijft de knapste. Zo is het wel.

Morgenochtend rond de klok van 10 uur dan bellen....Belangrijke Stap 2.

Wellicht dat het daarna wat beter met de hormoontjes gaat.

Maandag

2012-02-06T13:07:00.001+01:00

Vanochtend met zus meegeweest naar de fabriek die AMC heet.

Bovenop alles wat al besproken was (zie paar logjes terug) kwam ook nog eens het feit dat het kindje niet recht boven de "uitgang" ligt met het hoofdje en dus nu zo niet kan indalen. Kortom: Geplande keizersnede. Er is een richtlijn qua datum gegeven, maar die is nog niet bevestigd. EN die wordt hier ook niet vermeld ;-) ALS ze die datum al redt want Yoelle diende zich met 36.6 (ze is nu 35.4 weken) aan. Maar goed, behaalde resultaten in het verleden......Afwachten dus. Spannend!

Twan is even klaar met het schaatsen. "Nee hoor. Veeeeel te moeieluk!" Zojuist vertelde hij mij WAAROM het zo moeilijk is.

(Ik ga niet schaatsen niet, veel te veel bubbels (de S is weggevallen door te fanatiek in het filmpje te knippen)

En dus besloot Hen ipv de schaatsen onder te binden (wat we de afgelopen twee dagen wel deden) of te zwemmen (wat ze normaal doen op de maandag vader-zoon-dag), hem mee te nemen naar Ballorig!

Bij thuiskomst rende hij mijn armen in.."Mamaaaaaaaaa, we zijn op vakantie geweest!". Mijn uitleg dat dit een binnenspeeltuin was en dat die er toevallig ook was toen we op vakantie waren (want dan logeer je ergens anders) kwam totaal niet binnen. Nou ja, goed ook.

Op het ijs, part II (fotolog)

2012-02-04T14:01:00.000+01:00

(Met dank aan Mar)

Over schaatsen en een bevalling

2012-02-04T13:27:00.006+01:00

Och, dat was even een heerlijke ochtend!

Met alweer een mijlpaal want voor het eerst op het ijs en schaatsjes gestaan! Ook de Bosjes kwamen gezellig die kant op....
Zelfs ik heb na 16 (!) jaar heel even op mijn (nieuwe) schaatsen gestaan. Volgens mij heeft Mar daar beeldmateriaal van, maar ik weet nog niet of dat publicatie-proof is!

Onderweg vele tussenstops gemaakt..

En daar gaan de schaatsjes om..

Ook papa aan het schaatsen

Met Ivy...

Dan even iets heel anders. Nu het einde voor zus in zicht is krijgen we (ja, we!) veel vragen over de op hand zijnde bevalling. Ik ga het gewoon eens tikken en bij vragen die we in de zeer nabije toekomst krijgen verwijzen we naar deze log ;-)

De feiten zoals ze nu zijn: OF inleiden met 39 weken OF een keizersnede.

Waarom? Omdat zij die er in gespecialiseerd zijn het te risicovol vinden. Waarom? ~~Omdat! Zij zijn de specialisten.~~ Door de ervaring van haar eerste keer. Ze heeft toen 3 dagen en 4 nachten over de bevalling gedaan. Het werd uiteindelijk (de 4e dag) een keizersnede. De bekken bleken toch te smal. En dit kindje is ook groot en gaat dus wederom niet passen. (Door met 39 weken in te leiden hebben ze een stille hoop dat het kindje nog niet te groot is voor de bekken, maar die kans is weer klein omdat Yoelle er met 37.1 (klopt dit zus?) ook niet doorheen paste en dus is de kans met dit scenario groot dat ze alsnog op de operatie tafel belandt. Het inleiden mag niet te lang duren. Waarom niet? Te risicovol. Waarom? Ja, geen idee, zij zeggen het, dus zal het wel)

Ze zijn niet happig op een keizersnede ALS het je eerste kind is of als je eerste kind kwam met keizersnee door bv stuitligging. Dan dien je het gewoon natuurlijk te proberen en dan moet blijken hoe breed je bekken zijn. Is je eerste kind gekomen middels een keizersnee doordat de bekken te smal zijn dan nemen ze dat mee bij een volgende zwangerschap en houden ze de grootte van het kind nauwlettend in de gaten.

Daarom dus. ~~Aan verhalen over de zus van de nicht van de buurvrouw bij wie het toch anders ging hebben we niks.Elke bevalling is uniek.~~

Maandag wordt er def. besloten.

Ha!

2012-02-03T14:20:00.001+01:00

Het spijt me voor autorijdend werkend Nederland... (Hen heeft nav de weersvoorspellingen besloten vandaag thuis te werken. En ik denk dat dat heel slim van hem is.) ....maar men, wat hou ik hier van!

(Mijn depressie was gister al overgewaaid, hoor! Ik deed de gordijnen dicht van de openslaande deuren naar het terras en stapte ons heerlijke bedje in. Ik had net de kleine man laten plassen die dan zo heerlijk slaapdronken is en als een gepekoppie gaat zitten grijnzen. En die dan "Ik ook hou van jou, mama!" fluistert. En ik voelde me gelukkig zo in onze fijne slaapkamer in ons warme bedje. En dacht..."fok de negatieve gevoelens, ik heb een meer dan prima leven!!! En he, ik ben ook best ok!")

Sneeuw dus.

Als een kind zo blij haalde ik de slee tevoorschijn, deed sjaal om en muts op en wilde Twan halen van de peuterspeelzaal. Maar de slee was toen nog wat voorbarig. Oh. Nou ja, gewoon lopen dan maar. Ook leuk.

Vriendinnetje/buurmeisje/klasgenootje Tessa en haar moeder liepen met ons mee terug.

En na de lunch kon het echte werk buiten dan eindelijk beginnen.

En als ik nu naar buiten kijken ligt er drie keer zoveel. We maken ons straks dus op voor "spelen in de sneeuw, part 3"!

Twee dagen fun (fotolog!)

2012-02-02T15:27:00.004+01:00

En ondanks de persoonlijke perikelen, gaat het leven natuurlijk wel gewoon door....met vooral leuke dingen.

Gister (na de psz) met tante Sandy en Yoelle doorgebracht. Ik schreef daarover een berichtje op Sandy haar prikbord op Facebook:

"Twan voordat hij ging slapen: "Ik ben heel blij!!. DAT was leuk!" (En dan weet ik niet of hij de stuiter op het asfalt, het klemzitten op de tractor, met zijn blote pieleke in de vrieskou, de kopstoot van de draaimolen, het 25 minuten wachten op zijn cupcake ....of echt alleen die cupcake bedoelt..;-)....).

(We waren naar de kinderboerderij geweest en hebben daarna cupcakes met ze gemaakt)

En vandaag gingen we lekker spelen met Senna en Ivy! Man, dat was ook al zo leuk!

.......

2012-02-01T17:20:00.001+01:00

Even kwetsbaar opstellen. Maakt niet uit. Alle schaamte voorbij.

Ik zit mezelf in de weg. Ik verwerk ook wat teleurstellingen...ik vraag me alleen af of die nu alleen in mijn hoofd zitten of dat het echt even zo is zoals het is. En als het meerdere teleurstelingen betreft, ligt het dan toch niet aan mij?

Ik tegen de rest van de wereld.

Of ik tegen ik. Kan ook.

Of ben ik juist teveel met mezelf bezig terwijl ik die spiegel graag bij anderen op houd?

Ik zit mezelf in de weg door de hormonen. Dat is een feit.

Ik zit mezelf in de weg omdat ik Belinda-van-toen al een tijd kwijt ben. Innerlijk EN uiterlijk. En de Belinda van nu komt liever niemand onder ogen die ze een tijd niet heeft gezien, zodat diegene de oude Belinda voor ogen houdt. En dat maakt Belinda-van-nu een stuk minder sociaal. Ik kom heus wel onder de mensen nog. Maar ik gooi nooit de deur open met een "Hier ben ik!!!!".

Niet leuk voor zij die ik eigenlijk heel graag om me heen heb. Maar ik doe mezelf ook zo vreselijk tekort.

Ik heb heel veel zelf in de hand. Heus, ik weet dat heel goed. Maar dat maakt het niet makkelijker. Ik heb een deel niet zelf in de hand. En dat maakt het nog moeilijker.

Morgen schijnt de zon weer.

Soms zit het mee.....

2012-02-01T10:51:00.000+01:00

Zo. Lijf is er klaar voor! Joehoeee!

Zoals het er nu voor staat hebben we dinsdag 7 februari de terugplaatsing, maar dat is nog even afhankelijk van de planning van de VU. Ik krijg straks te horen wanneer en hoe laat precies.

Een cryo terugplaatsing is echt way minder belastend...maar één echo en twee weken medicatie.

Uit de categorie....

2012-01-31T22:18:00.003+01:00

Uit de categorie: Ik heb veel fantasie:

We kijken "Team Umizoomie". Het einde is in zicht, want team Umizomie is aangekomen bij de boomhut waar Anna in vastzit (durft niet meer naar beneden). Blijkbaar vindt Twan de Umiauto ombouwen tot Umibrandweerauto en een brug maken, te weinig actie. Want op het moment dat Anna, de door de Umizoomie opgeworpen, ladder afdaalt zegt Twan: "Ooooh, de ladder is stuk en Anna valt *boem* naar beneden!". Maar Anna staat op dat moment veilig en wel op de grond en het einddansje wordt ingezet "Oh." zegt Twan. Teleurgesteld. De kleine sadist!

En:

We zijn op zijn kamer en hij kijkt naar buiten. "Kijk mama, sneeuwhuizen! Ik ga op het dak zitten en glij zoooooo naar beneden!"

Uit de categorie: Nee, ik ben niet blond, ik ben doof:

Hen belt dat ie na een afscheidsetentje onderweg naar huis is. Ik zit achter de pc en hoor iets wat op regen lijkt. Huh? Ik loop naar de voordeur en zie niks. Nah, zal dan wel hagel zijn, dat zie je niet direct op de tuintegels ofzo?! Ik bel Hen en zeg hem voorzichtig te doen, want regen/hagel + vorst = glad. Ik zit weer achter de pc en hoor toch echt regen. Ik kijk uit het keukenraam (en dan nog steeds geen kwartje dat valt, dove duikduif) en zie niks. WTF? Zie je, 2012..het einde is nabij..er gaan rare dingen gebeuren! Ik zet de tv maar eens uit. En dan keldert een enorm muntstuk ineens naar beneden. De vaatwasser.

Uit de categorie: Leuk overkomen is ook een vak:

Eerst sleep ik een gratis glijbaan binnen want "ik klonk zo spontaan". Nu heb ik voor een prikkie geweldige en echt zo goed als nieuwe (ze had er twee keer op geschaatst en dat is (niet) te zien) Bauers in de wacht gesleept. Tegen Hen zei ze: "We hebben na haar e-mail veel hogere biedingen gehad, maar we hadden zo leuk met je vrouw "gesproken"....!!" Mijn dank is zeer groot.

Uit de categorie: Waar komt dat ineens vandaan?:

"Nou mama, ik schrok me een hoedje!"
"Echt niet dat ik naar bed ga!"
"Nee, geen kusje meer. Is genoeg!"

En dan, tot slot, uit de categorie: Wat horen we de hele dag?:

"Hé, wat is dat?" (Hoor: Een aardappel in de keel) En dan wordt je geacht uit te leggen wat dat is. Duidelijk en vooral in details.

My name is.....

2012-01-31T16:59:00.000+01:00

Over projectje K-T (Kindje Twee) en de kou

2012-01-31T09:51:00.001+01:00

Helemaal weg van het boekje "Pluk en zijn vriendjes" (Pluk van de Petteflet)

En dan vooral van de "Krullevaar".

Gister in bed hele ideeen voor een leuke vermakelijke blog.

Geen idee meer.

Dus klets maar ik maar weer een end in de ruimte.

Morgen naar het ziekenhuis. Kijken hoe het gesteld is met mijn baarmoederBED. Ik heb allerlei kwalen, waaronder ontplofte tieten, maar niets dat wijst op een mooi gespreid bedje voor de diepvrieskinders. Ik heb toch niet zo'n vertrouwen in de cryo's. Herstel..ik heb wel vertrouwen in de cryo's, want een prima kwaliteit toen ze de vriezer ingingen en als er dan ook nog eens levend uitkomen......Maar ik heb geen vertrouwen in de kunstmatig gestimuleerde baarmoeder. In een eigen opgebouwde cyclus is het toch weer een ander verhaal, maar die heb ik niet, dus dan houdt het op. Mocht er een terugplaatsing zijn, dan is het de vierde keer voor een broertje en/of zusje. Twan is ook ontstaan uit de vierde terugplaatsing. Hier gingen dan wel wat meer jaren (7.5 jaar!!) en ICSI's aan vooraf..maar het waren toch "maar" echt 4 terugplaatsingen. Dit door jaren van zelf proberen, onderzoeken en relatief waardeloze IVF behandelingen (1x geen terugplaatsing, 1x 1 embryo teruggeplaatst en 2x 2 embryo's en nimmer cryo's). Niet helemaal waardeloos...want Twan is eruit voorgekomen natuurlijk. Maar nu staan we er qua ICSI's vele malen beter voor. Prima bevruchtingen en dito embryo's. En cryo's! Vooral die. Maar goed, daar koop je he-le-maal niks voor als het toch niet wil lukken.

Twan riep van de week dat ie een broertje EN een zusje wil. Goed, we zullen eens kijken wat we voor hem kunnen doen!

Nou...en verder zijn we helemaal in de ban van de kou! Hen zei gister tegen me: "Die Belinda, die is helemaal blij!". En dat klopt...vind het geweldig! Donderdag schaatsen met mijn kleine man (en een delegatie van de Bosjes, als het even mee zit) en daar verheug ik me op! (Zij gaan schaatsen en wij gaan het leren...dat is het plan) En als het mee zit heb ik vandaag of morgen na heel wat jaar ook weer schaatsen (mooie blauwe, oei!)....en dan wellicht van het weekend met zijn 3tjes het ijs op!

Jaaaa, sneeuw!!!

2012-01-30T09:18:00.001+01:00

Het stelt nog niet veel voor, maar Twan wilde meteen en direct naar buiten toen hij het zag!

...én sneeuwlaarzen én dito broek zijn nu officieel in gebruik genomen!!

Het weekend

2012-01-29T11:46:00.002+01:00

De trip naar Kootwijk is niet doorgegaan, het werd wat kort dag. Gister Hadden we de verjaardag van Floor en voordat we dan in Kootwijk zouden zijn....Maar goed, ga er vanuit dat er nog vele weekendjes volgen dit jaar!

Naar Floor dus en Twan had er zin in. "Spele met Floor EN Koen. Er zijn slingers en balonnen. EN taart!!!! Cadeautjes zijn voor Floor en niet voor Twan (hij vond het niet heel erg...want het betrof een trouwjurk en roze kralen en een roze toverstaf) Floor is twee en Twan is drie."

En hij was zo knap in zijn nieuwe colbert.

Van zijn voornemen om met Koen te spelen kwam niet veel terecht. Hij stortte zich compleet en volledig op al het aanwezige speelgoed. De kassa was het meest favoriet en nichtje Floor mocht bij godsgratie even meespelen. Liever niet, maar he...haar verjaardag en haar speelgoed, dus toe maar dan.

Nog 1 laatste blik door de Dora camera voordat we weer weggingen.

En dan is het alweer zondag. De mannen zijn net even naar de speeltuin geweest en zijn nu, terwijl ik dit tik, sinaasappels aan het persen en een eitje aan het koken. Kijk!

En dan gaan we zo met tante Sandy voetbal kijken.

Het is een prima weekend!

Gewoon...even over Twan.

2012-01-27T10:11:00.002+01:00

En ook al hebben we een beetje haast, want we moeten naar school (en ook nicht Yoelle zetten we even af), de gezusters krijgen wel wat aandacht (in de vorm van snoepjes).

Dat we daarna shirt EN sokken (want: Groen) ook nog moesten wisselen door het onbehouwen drinken uit een beker, vergeten we maar even.

Hij vindt het wegbrengen van nicht machtig interessant en zo went hij vast aan dat wat zijn school straks gaat worden. We lopen overigens al door datzelfde schooltje voor de psz, dus onbekend is het zeker niet voor hem. Maar alle meisjes uit de klas kennen hem en zijn gek op hem en dat vindt meneer de Romeo geweldig. Die aandacht krijgt hij al zijn hele leven van ze!

...En met het zoeken naar deze foto kom ik langs allerlei foto's van voor zijn eerste jaar! Och, geen haar op zijn hoofd (Pas rond zijn tweede had ie wat vlasjes! )

Maar zo knap...letterlijk en figuurlijk. Spelen met afstandbestuurbare autootjes...en tekenen op een magic bord EN met de wisser het schoonmaken. Nog geen jaar oud! Jaja ...Hij was en is geweldig! Ik ben ook ZO objectief!

En verder even niks bijzonders. Heb ook een black out nadat ik zo'n 20 minuten oude foto's en filmpjes heb bekeken. Het is zo'n dooddoener, maar men...wat gaat het snel! Weemoed, trots en liefde...dat voel ik nu tot in mijn tenen.

Alleen nog even dit dan:

Morgen hebben we de verjaardag van Floor die twee is geworden (hoera!!) en wellicht rijden we daarna door naar Kootwijk want het wordt koud maar prachtig weer.

Over een speelgoedbak en testen

2012-01-26T12:17:00.003+01:00

Djies, wat een baggertarkeweer. Laat die kou dan maar komen!!

Maar ach...Twan vermaakt zich wel ~~met~~ in zijn speelgoedbak. (En is net opgehaald door opa en oma voor een speelmiddagje aldaar)

Waar is Twan nou?

Hier mama!!!!!!

Dan iets anders....

Ik las gister een column op/via Freya. Het ging over verslaafd zijn aan zwangerschapstesten. En het hebben van een tweede streepjes-fetisj. Het bekende ingebeeld-streepje (die wij alleen zien en de partner nooit) en/of het indroogstreepje (bewaren tot de volgende dag en dan zou hij er kunnen zijn.) Over het testen op dagen die nergens over gaan. Zoals drie dagen na een terugplaatsing of zomaar ineens midden in een maand (wat bij mij helemaal nergens over gaat..want: Geen cyclus).
Ik had het zelf geschreven kunnen hebben..hoe herkenbaar! Ik moest er om lachen, maar ergens is het natuurlijk triest; een "verslaving" alleen omdat je zo graag zwanger wilt zijn.

Ik had een leuke tweedehands auto kunnen kopen van het geld dat ik heb uitgegeven aan testen de afgelopen tien jaar. Of misschien wel een nieuwe, zo één waar je nu geen BPM en wegenbelasting voor hoeft te betalen. Ik had ook altijd wat met die testen. Ik weet nu wel feilloos welke ik wel en welke ik vooral niet moet kopen. De digitale heb ik alleen gekocht toen ik zeker was van mijn zwangere-zaak. Andere keren wist ik diep in mijn hart wel dat het niet zo was..en dan zijn de woorden "Niet Zwanger"erg confronterend. Dan geeft een ingebeeld-streepje immers altijd nog wel hoop.

Nu ga ik het helemaal anders doen. Ik ga dit maal enkel en alleen voor de (immens populaire) Kruidvat test. Twee stuks voor 5 euro. Daar kan je nog eens een testje voor kopen.

En....

2012-01-25T11:25:00.002+01:00

En daar sta je dan... prachtig op de foto! "Eerst maak ik een foto van je mama, dan doe ik mijn jas aan!"

En ik heb mijn HTC één keer te veel laten vallen, vrees ik. Oh..en ik ben ZO blij met dr....nog even volhouden, toe maar!

En toen was er.....geluid! Yay! Beide oren open! Na een week tunnelgeluiden te hebben gehoord is dit een verademing...en heel luidruchtig!

En terwijl ik dit tik hebben spastje en schurftje ruzie. Hun huisje en voederbakken zijn al omgegooid! Doe eens normaal joh. Jullie hebben genoeg problemen, lijkt me zo?!

En ik ben toch wel reuze nieuwsgierig naar mijn cryo's nu. Vier stuks, we gaan toch wel uit van een terugplaatsing en mijn nieuwe dr.B ook. Maar het duurt echt nog wel even. Volgende week pas eerste afspraak en bij een "go" duurt het nog een week. En dan de spanning van de ontdooiing en dan (als dat goed gegaan is) de spanning van het wachten of er iets innestelt. Maak me gek.

En ik stond op het punt witte pumps te kopen, maar als het deze maand wel lukt, dan kan ik tegen die tijd beter investeren in brede schoenen geschikt voor olifanten vocht-voeten. Kijk, en dat is nou nadenken! (En als het niet lukt, dan komen die pumps er gewoon!)

En verder niks, moet zo die kleine natnek weer halen. De tijd is omgevlogen omdat ik zonodig iets in het centrum moest halen en shoc-king vast stond op de terugweg. Ik had ook gewoon op de fiets moeten gaan, dat was winwin geweest. Leermoment!

Over een tas, gisteren en een toekomst!

2012-01-24T10:33:00.005+01:00

En hij was er weer klaar voor, my college boy! Met een pruik op zijn hoofd waar ik weinig mee kon, maar ach...hij is drie, komt er vast wel mee weg. En met nieuwe tas waar hij zo trots op is. Zijn naam kan hij namelijk lezen/herkennen, tu, wu, ah,nnn.. (en tikken op een toetsenbord) en dat is wel erg vet natuurlijk, als die op een tas staat.

Gister brachten we eerst mijn auto weg en besloten Twan daarna mee te nemen naar een speel/klauter gebeuren. We vertelden hem dat we onderweg waren naar een binnen speeltuin met grote glijbaan. "Ooooh, we gaan op vekansieeee!!!". "Ehm..nee Twan. Als je op vakantie gaat dan slaap je ook ergens anders. We gaan wel naar zo'n speeltuin maar nu gaan we alleen spelen" "Neehee, vekansie slaapt niet!!! ". *Zucht*.
Op het moment dat we het speelgebeuren (wat overigens vele malen kleiner (lager) was dan "gewend", maar goed..hij heeft zich prima vermaakt) uitliepen, werd ik gebeld dat mijn autootje klaar was. En dus reden we weer naar de garage. Of we 400 euro wilden betalen en dan was ie weer van mij. Pffffff.

En nu zit ik dus hier en hij daar. (Ik met nog maar één dicht oor. Dat scheelt een bak ellende.)
En ik ben zo zoekende, maar dat is the story of my life. Enerzijds heb ik heel veel (carrière)plannen, anderzijds ga ik nog een poging (of wat) in. Wat is handig, wat is verstandig? Dit jaar sluiten we de medische malle molen voorgoed af en dan weet ik waar ik sta. Ik wil overigens de laatste poging, mocht die nodig zijn, nog voor het tweede helft van dit jaar gedaan hebben. Linksom of rechtsom, hoe eerder duidelijk..hoe beter. Nu precies 10 jaar achter elkaar onafgebroken het ziekenhuis gezien, baarmoeder/eierstok gerelateerd (incl.cystes, hormoonkuren, zwangerchap (Yay!), ontelbare echo's en IVF pogingen) ...ik vind het prachtig geweest. En dit zeg ik niet ondankbaar, hell no...ze hebben ons ons grote geluk gegeven van klompje cellen t/m geboorte. Maar genoeg is genoeg. Tot die tijd (hopelijk kan ik het ziekenhuis afsluiten met een bevalling aldaar) zetten we de tandjes op elkaar en gaan we ervoor!

Zondag

2012-01-22T10:55:00.002+01:00

We hadden gister een surprisefeestje van Marc die 40 wordt en dat was echt even gezellig. We hebben daar echter het licht niet uitgedaan, want die kop van me is erg vermoeiend. Niet zozeer om 1 op 1 met iemand te praten (alhoewel ik mijn stem op een heel vervelende manier hoor) als wel de omgevingsgeluiden die ik vaag hoor en soms niet goed kan plaatsen. En die chronische zee in mijn hoofd word ik ook wel zat zo langzamerhand. Haren wassen en tandenpoetsen zijn heel nieuwe ervaringen; men wat een herrie maakt dat in t hoofd. Het voordeel is dan wel dat ik niks heb meegekregen van de wind die je normaal echt goed hoort op de zolder. Dus alles wat mezelf aan gaat hoor ik 25x zo hard en de rest hoor ik amper. Goed, genoeg gezeurd. Een oorontsteking en dichtgeklapte oren gaan vanzelf een keer over/open. Zo is het wel.

Wij waren dus naar een feestje en Twan logeerde aan de overkant.

Om 19.54 uur lagen ze op bed (Twan mocht wat later want had 's middags wat uurtjes gepakt) en om 20.00 uur was het stil. Om vervolgens om 7.45 uur weer wakker te worden. Kijk, dat zijn ook prima tijden, fijn! Ze gaan zo ontbijten en nog even spelen en misschien nog wel in bad. Dat geeft ons de gelegenheid wat bij te trekken en dan lopen we zo naar de overkant.

En dan maken we er verder een rustige zondag van.

Voor zij die hem nog niet gezien hebben

2012-01-21T18:08:00.000+01:00

Over "vekansie", een lijf, schurft en bingo.

2012-01-21T16:19:00.001+01:00

"Mama, gaan we op vekansie toe? Naar Koowijk? Oh nee. Nou kijk. Kootwijk is dicht. Koowijk is onder, net als de zon. Koowijk heeft heel veel zand en kijk..zo en zo (heel veel handgebaren)."

Ik luister en knik zo af en toe en doe alsof ik hem begrijp.

Vanavond slaapt hij bij nicht Yoelle En dat is voor hem ook een mini vakantie.

Mijn lijf viert ondertussen zijn eigen feestje. Met twee dichte oren, een volle neus en men wat een buikpijn. Ik belde gister het ziekenhuis. Het vloeien werd van kwaad tot erger en "iets" (vanaf zondag) moeten we toch cyclusdag 1 noemen. Ik besloot dat dat gister was. En dus begon ik direct met kuur 2 en moet ik woensdag over een week voor een echo om te kijken of alles klaar is daarbinnen. We doen blijkbaar niet meer aan tussentijdse echo's en ik heb ineens een heel ander pillenschema, maar fine by me. Ik neem de pillen tot me en wacht ondertussen op het moment dat ik mijn stem weer normaal kan horen.

Nou ...en verder hebben we naast een spastische cavia nu ook een schurft cavia. Geen idee wat er loos is. Maar ze ligt ineens helemaal open (door het krabben?) met harde eeltige plekken all over. Djiezus. Ik hoorde Twan zeggen: "Ik hou van jou, Rosie!" en direct daarop volgend een kreet van afschuw:"Mamaaaa, Rosie heeft heeel veeel bloed!". Hen gaat nu kijken of de dierenwinkel ook aan schruftzalf oid doet. *

En dan gister weer eens sinds lange tijd met de meisjes naar de Bingo geweest. Waar ik doof zat te wezen. Hen vroeg nog of het dan wel handig was te gaan. Waarop ik mijn schouders ophaalde en meldde dat ik waarschijnlijk niet de enige zou zijn, gezien de doelgroep. Ik had een punt, zei hij. Onze tafel sleepte 100 (Marie 20 euro, Laura 55 euro en ik 25 euro) mee naar huis en zo was het naast gezellig ook nog eens vruchtbaar!

* Edit: Het is inderdaad schurft volgens de dierenwinkel. Dat is een veel voorkomend iets bij cavia's. Goed..bezint eer gij aan cavia's begint.

Blabla

2012-01-19T14:59:00.000+01:00

Normaal heeft Twan niks met sinaasappels (of uberhaupt iets met de kleuren rood, oranje en groen. Alleen geel (als in banaan) gaat prima. Oh, toch een kleine noot hierbij: Een appel en GROENte eet hij tegenwoordig ook wel weer prima als ze maar niet als zodanig herkenbaar meer zijn. Een appel dient geschild te zijn en de groente platgestampt.), maar zelf persen is natuurlijk ook zelf drinken. En zo krijgt hij toch wat vitamientjes C extra binnen. Zijn hele hoofd vertrekt van zurigheid maar hij drinkt dapper door. Daarvoor hadden we al een fruitcoctail samen gemaakt en opgegeten, waar hij de peertjes handig omzeilde en zich op de appel en banaan stortte. Fine by me, wist alleen niet dat ie peer niet meer te pruimen vindt. Vanmiddag bruin brood (ipv crackers) gegeten en vanavond staat er spinazie op het menu. Dan nemen we straks een droog kaakje bij de thee, punt.... en dan hebben we een voedzame dag gehad. Goed voor de weerstand en wellicht ook voor de weegschaal, die overigens al -2.4 feestdagen kilo's aangeeft. Ondanks het weekendje weg. Fijn.

En nu voel ik me helemaal het vrouwke, maar dat was om 12 uur wel anders. Man, ik ging kapot. En dus kierde ik er weer wat paracetamol + Ibuprofen in en bloeide daar helemaal van op.

Ik wil morgen met de meisjes op stap en zaterdag hebben we ook "iets te doen" en dus moet ik hier vanaf komen. Snel. Nu?

En verder ga ik er niet over zeuren...mijn zoon heeft er 8 achter elkaar gehad, waarvan 6x een dubbele...en nooit een onvertogen woord gegeven. Af en toe een schreeuw van pijn (die door merg en been ging), om vervolgens weer door te gaan met dat waar hij mee bezig was....niet huilerig, niet jengelig. (Dat is ie overigens nooit als ie ziek is. Als ie het wel is/wordt dan is het puur uit moeheid en moet ie naar bed.)

Woensdag

2012-01-18T23:05:00.000+01:00

...En ik ging dus niet naar het ziekenhuis vandaag...maar naar de huisarts. Na een slapeloze nacht door een kneiter van een oorpijn! Het ziekenhuis meldde mij via de telefoon eerst dit maar "op te lossen", de bloeding, veroorzaakt door waarschijnlijk toch die eigen cyclus, maakt niet zoveel uit (alleen het feit dat ik dus niet eerder kan beginnen) zolang ik de hormonenkuur maar afmaak. De bloeding die daar uit volgt wordt dan de start voor de cryo. Moet ik niet gek gaan doen met koorts enzo. Maar dat zal rond maandag zijn en dan mag ik hopen dat de oorontsteking, want die heb ik, op zijn retour is. De huisarts gaat uit van een virus en geen bacterie en dus moeten pijnstillers me de dagen door helpen (en dus geen antibiotica). Het was een voornemen: Beter voor mezelf zorgen. Om niet bij elk uitgebroken virusje gepakt te worden. Nah, er is dus nog veel werk te doen wat die weerstand van mij betreft.

Maar goed, er zijn nog steeds ergere dingen en dit komt vanzelf wel weer goed.

Wat nutteloze informatie.

2012-01-17T09:47:00.000+01:00

Maak 30 van zulke foto's en je kan een expositie houden. Niet? Oh. Heb er dan ook maar één.

Had ik al gezegd dat Twan bij wijze van afwisseling op zijn buik de reuze glijbaan afging? En dat dan weer afgewisseld met hoofd onder en hoofd boven. Niet he? Griezel, grote grote griezel is het!

Had ik al gezegd dat mijn hoofd van de hersens tot het puntje van mijn neus, tot het strottehoofd weer gevuld is met snot? Niet he? Waardeloos, vreselijk vreselijk waardeloos verhaal is het!

Had ik al gezegd dat ik morgen naar het ziekenhuis moet ivm een bloeding dwars door de kuur heen? Niet he? Raar, heel heel heel raar verhaal is het! (Maar misschien begint het hele cryo verhaal dan wel een week eerder).

En verder even niks. Ga wat wassen draaien en wat overhemden strijken. Zin in ook.

Over loslaten enzo!

2012-01-16T14:33:00.012+01:00

Ik heb een lesje "loslaten" gehad dit weekend.

Twan een lesje grenzen verleggen (en heeft daardoor een zelfvertrouwen-boost gekregen).

En dat in een kinderklimhal of all places!

Op dag 1 plantte ik Twan bij de baby's, met glijbanen die zo lang waren als zijn benen. Och. Omdat we dit toch wel zielig vonden en hij dus ook snel uitgekeken was, ging Hen met hem voetballen (wat Twan ook erg leuk vond, hoor) want hier mocht hij echt niet alleen in (je ziet Hen rechtsonderin lopen, zo kun je een inschatting maken van dat apparaat):

Ik liep wat te mopperen over hoe jammer het welniet was. Voor het één te groot (baby afdeling) voor het ander te klein (klimgevaarte).

Omdat het avontuur na een tijdje toch riep (Twan liep een beetje rondjes in en om "het ding"), besloot Hen een aantal keer mee naar boven te klimmen. En na twee keer samen de glijbaan af, mocht hij alleen glijden. Dus samen naar boven, alleen naar beneden. Laten we duidelijk zijn....dat mocht van Hen. Ik zat met een hartverknettering toe te kijken.

Op dag 2 rende Twan direct het gevaarte weer in. Hen hield me tegen. "Laat hem aanrommelen!" Hij had Twan laten zien hoe hij het beste naar boven kon klimmen en dat probeerde hij uit. En het lukte hem ook nog. Soms kreeg hij een kontje of een handje ter hulp van een voorbijklimmend kind. Zo grappig om te zien! Van het hele apparaat gebruikte Twan slechts 1 weg naar boven. Maar man, wat was hij trots op zichzelf!! En wij op hem...ondanks dat ik het stiekem maar niks vond.

Op dag 3 had hij besloten van het hele apparaat gebruik te maken. Al dan niet met de kindjes waar hij een klimvriendschap mee had gesloten.

Ze renden, klommen en banjerden samen de hele ruimte door en Twan kwam zo af en toe langs om zich te melden en voor een slok drinken . En daar ging hij weer.

Het vingertje wijst al naar waar hij heen gaat....

Daar helemaal bovenin is ie. Adem in, adem uit Belinda.

Ingezoomd.

En ja, ik klink wat hysterisch. Maar ik heb hem zien groeien (en wat heb ik ervan genoten dat te zien!!). Het besef kwam heel erg binnen. Twan heeft ruimte nodig, letterlijk en figuurlijk. Lijfelijk en geestelijk. Om te kunnen ontplooien, om te ontwikkelen. En dan heb ik het niet alleen over het klimavontuur natuurlijk. Het fijne is wel dat ik precies weet in welke andere opzichten ik hem te veel op de huid zit en daar ga ik dus aan werken.

En dan is het weekend alweer om. Twan was erg sip vanavochtend. "Mama, ik wil niet dat de vekansie voorbij is". Hij heeft echt genoten van elke seconde en wij met (en van) hem.

Op deze prachtige ochtend pakten wij de auto in en reden we terug naar Blokland. Het was een heel fijn weekend.

Dag 2. Of: doodsangsten

2012-01-14T21:05:00.000+01:00

Mijn zoon van net drie is een griezel!!

(Voor de niet fb-ers): Hij sprong van de rand zo het diepe in, kwam weer boven en watertrappelde vervolgens doodleuk weer terug naar de rand. Dat oefent hij dus met Hen als ze samen gaan zwemmen.

Als u zich afvraagt wat u op de 8e foto moet zien: Nou, dat zijn Hen en Twan die uit de wild water baan komen. Adem in, adem uit Belinda.
Ik krijg nog eens een beroerte. Maar laten gaan, loslaten, zen...hij is groter en sterker dan je denkt...

Want ook:
Gister ging hij wel alleen de grote glijbaan af, maar Hen moest wel mee naar boven klimmen. Vandaag besloot hij dat dat zó gister was en dus klom hij in een klein onbewaakt moment zelf naar boven. (Niet helemaal onbewaakt natuurlijk, maar we lieten hem gaan. Weet je trouwens hoe hoog dat is?????) Toen hij eenmaal weer beneden was gekomen via de glijbaan, gooide hij zijn armpjes in de lucht en riep "Jaaaaa, ik heb het gedaan!!!!!!". Ha ha (ik vind overigens dat hij de voltooid deelwoorden heel goed gebruikt. En dus niet zoals je bij veel kindjes hoort: werkwoord (tegenwoordige tijd) met ge- ervoor, maar goed...is een ander verhaal!) En toen was ie los hè? Op en af, op en af. En wij maar drankjes doen aan de kant.

Onze stoere man!!

Ondertussen in Drenthe.

2012-01-13T20:12:00.000+01:00

Even een update via de telefoon.

Én dat was een leuk dagje! Een kleine twee uur rijden, maar ach...dat is met Twan toch geen probleem. Hij vindt het puur gezellig én als de verveling dan toch toe slaat dan nemen we gewoon het huis op schoot?! Hier gekomen meteen naar het speelgedeelte, men wat is dát groot. Ik vond hem eigenlijk te klein voor wat onderdelen, maar soms moet je gewoon je ogen dicht doen én laten gaan (dat ventje met de benen wijd op die enorme glijbaan is Twan) Daarna zijn we pannekoeken gaan eten. Och..wat een feest allemaal. Hij liet ons meer dan eens weten dat hij heeeel blij is toen we met zn 3en op een tweepersoons bankje (zo werden we neergezet door Twan) ons rondje koffie deden. En hij is daarna meteen én direct gaan slapen in het onbekende bed. En als we dat blije koppie zien, dan is het voor ons ook meer dan goed. En dat is het gewoon óók. Met een wijntje bij het haardje. Even weg van het vertrouwde is soms heel.fijn. En als er dan ook nog goed voor huize Blokland en haar achterblijvers wordt gezorgd...kan ik alleen maar zeggen: Life is good.

Lees maar gewoon, geen titel inspiratie

2012-01-12T22:50:00.002+01:00

Ik zou nu zo ongeveer aan het inpakken moeten zijn. Herstel...mijn oude ik zou de tassen al klaar hebben staan. Mijn nieuwe ik maakt zich niet zo druk meer. De tassen zijn zo ingepakt en aan schoonmaken doen we voor een weekend weg ook niet meer. U weet wel, elk hoekje en detail soppen om lekker schoon thuis te komen. Mijn nieuwe ik stofzuigt en dweilt en vindt (dt klopt toch, want "ik" is hier derde persoon?) het dan prima. Stof komt er toch wel door de gezusters mini-bever en schoonmaken doen we op minder belangrijke dagen. Dus.
Twan gaat gewoon naar de psz morgen en dat geeft me zeeen van tijd voor het inpakken.

Mijn nieuwe ik is ook op hormonen erg zen en daar hou ik wel van. Zelfs als mijn zoon door een (tijdelijk?) buikgriepdingetje de hele boel onder diarreet blijf ik rustig. First things first. Eerst kind onder de douche want die gruwelde helemaal van zichzelf. ZO zielig. En dan rustig besluiten het ondergoed gewoon in een zakje te wikkelen en weg te gooien, wat ik ook erg zen vond van mezelf, vooral ook omdat het toch een maatje te klein werd. Dus geen aangekoekte derrie schrapen, maar gewoon weg ermee! De rest mieterde ik in de wasmachine, waste zijn sporen (Neeeee, Twan...ga maar niet lopen schatje!!!) van de overloop en suste, knuffelde en stelde mijn ondertussen hysterisch geworden zoon gerust (Geeft echt niet lieverd. Dat kan toch gebeuren? Kijk, mama maakt het gewoon allemaal schoon.). Zoals ik al zei...heel zen! ~~Even raakte ik in paniek omdat er altijd wat is als we een weekend weg willen, maar ik duwde die gedachten weg. Het zal wel loslopen.~~

En morgen gaat hij gewoon, met een extra kledingsetje, naar de peuterspeelzaal mits hij opgewekt en koortsvrij is. En daar meld ik het aan de juffen. Pas op voor loslopende giermachine! Nee, Twan lag te slapen vanmiddag en voelde de drang waarschijnlijk te laat. Daarom durf ik de psz er wel mee "op te zadelen".

Nu we het toch over de peuterspeelzaal hebben....
Hij was woensdag naar de 3-jarige groep en na het voorstellen (andere juffen) meldde ik maar voorzichtig dat Twan waarschijnlijk de kat wel uit de boom zou gaan kijken. Ik had nl dinsdag gehoord dat ie zijn mond alleen voor het hoognodige (Ik moet plassen!!) en bij het zingen had open gedaan. Verder was ie lief en deed hij leuk mee, maar hij zei gewoon niks tot weinig. Bij het ophalen woensdag hoorde ik dat het helemaal goed was gegaan en dat hij wel prima had gepraat. Met de juffen en met de kindjes. Ze was erg verbaasd over het feit dat hjij dat tot nu toe niet of weinig deed op de andere dagen, terwijl hij prima kan praten. Ik hoop dat het een gevalletje wennen is zo na de vakantie en dat zullen we morgen wel gaan beleven. Want anders vrees ik dat de genomen hobbels hem toch wel bij gebleven zijn en hij een afstand in heeft gebouwd tov deze juffen. Maar hij gaat wel met plezier en ik hoop/denk dat het in dat geval een kwestie van tijd is tot het muurtje helemaal weg is. Toch een kwestie van vertrouwen/geborgen gevoel dan, die hij even gemist heeft. Maar goed, laat ik niet op de zaken vooruit lopen, wellicht worden ze morgen ook wel geplaagd met allerlei vraagstukken. (Mama, Wat is dat? Mama, wat doe je? Wat is dat nou, ik weet het niet! Kijk mama, een Kolibrie (!)..)). Zolang hij huppelend erheen gaat en op het schooplein "Ik ben hierrrrrrrr!" roept naar iedereen die binnen is, vind ik het allemaal best.

Kopje rollen

2012-01-11T17:41:00.000+01:00

Hormonen maken me naast zwaar (in de ruimste zin van het woord) en op zijn tijd lichtelijk agressief, ook zeer toegeeflijk, merk ik. Alle meubels zijn vanmiddag gebruikt als hadden wij ons eigen Ballorig (dus zonder de herrie en ziektekiemen). Mijn enige voorwaarde was: Schoenen uit!

En zo kan het zijn dat hij overal op klom en we later springend en kopje rollend de bank overgingen. "We" ja, ik heb dat lijf ook laten rollen na..ehm...heel wat jaren.

Ze gaat op de zware toer. Of: Hormonen?!

2012-01-11T15:18:00.004+01:00

Ik lees zo hier en daar dat rondom IVF nog steeds een taboesfeer hangt. Ik snap daar he-le-maal niks van. Natuurlijk heb ik respect voor zij die het stil willen houden. Hey, ieder voor zich. En ik ben misschien belachelijk open (en Hen met mij, want die heeft er evenmin moeite mee er over te praten) en als ik u zo nu en dan plaatsvervangende schaamte bezorg, dan spijt me dat, maar that's me. Ik ga het mezelf niet onnodig moeilijk maken door er omheen te draaien. Het is zoals het is. We kunnen zonder medische hulp geen kindjes krijgen. Punt. Nu Twan drie is krijg ik bv op het schoolplein soms voorzichtige en soms ronduit lompe vragen..maar ze komen op hetzelfde neer: Tweede kindje? Ik leg dan altijd uit dat er weinig sprake is van een keuze omdat we puur afhankelijk zijn van een paar kansen die ze IVF noemen. En in die kansen heb je nog gradaties ook, blijkt. Bij de één is een enkele kans genoeg en bij de ander is het een f*cking kansspel. Winkans: Heel klein. Hadden we in het begin nog de naïeve hoop dat we voor een broertje en/of zusje wellicht minder behandelingen nodig zouden hebben, daar wordt het nu ook al wel een gevalletje lange adem, zo ongeveer. Maar we blijven hoopvol en we blijven grapjes maken over tweelingen en we blijven doorgaan ...en dat komt omdat we een geweldige zoon hebben die alles maar dan ook alles goed maakt. En omdat we dankbaar zijn voor de kansen die geboden worden. Die keuze hebben wij dan gelukkig weer wel; pak je de kansen of pak je ze niet?

De medische malle molen zal altijd in me blijven. Mijn motto: Je haalt straks het meisje wel uit de medische malle molen, maar de medische malle molen noooooit meer uit het meisje. Van een open wond naar een litteken. Maar ik ben er trots op. Het, en een tal van andere zaken, noem het "tegenslagen", hebben me gemaakt wie ik nu ben. Ik ben een vechter en een doorzetter en me zo bewust van wat echt belangrijk is in het leven. Ik kan zeer slecht tegen futiliteiten. En tegen mensen die zich daar druk om maken (en oh ja, ik zal me er ook wel eens schuldig aan maken op dit blog. Maar dit is MIJN uitlaadklep voor belangrijke en minder belangrijke zaken). Dan wil ik wel schreeuwen..."Kom op. Schoudertjes eronder en gaan..er zijn wel belangrijkere dingen in het leven.". Maar ik doe dat natuurlijk niet. Want een ieder heeft recht op zijn/haar eigen definitie van verdriet en ellende. Voor de één is dat dit, voor de ander is dat wat anders. En begrijp me niet verkeerd, het (nog?) geen tweede kindje hebben zie ik absoluut niet als een zwarte vlek in ons leven. Niet als een groot gemis en niet eens als iets verdrietigs. Het is een gevecht en jammer, maar zwaarder zal ik het niet uitdrukken. Count your blessings.

Twan is niet vanzelfsprekend en dat koesteren we. Hij maakt ons compleet en willen hem het liefst 24/7 om ons heen hebben. Maar dat maakt ons als partners en als team niet minder close. Integendeel. We waren altijd al een prima team, maar door de komst van Twan nog hechter en nog beter.

Een broertje en/of zusje zal ons dus niet compleet maken, want dat zijn we al. Maar daarom is hij/zij niet minder welkom. Een team kan immers altijd meer leden gebruiken!

Over de psz enzo

2012-01-10T09:49:00.000+01:00

Hou ramen en deuren gesloten voor uw eigen veiligheid....

Ik begin vandaag namelijk met een hormonenkuur. Sjonge, dat zal wel weer 10 dagen feest zijn.

Verder heb ik Twan ein-de-lijk naar "schooltje" kunnen brengen. En ik zeg "eindelijk" omdat hij ons de laatste dagen zo ongeveer smeekte hem er naar toe te brengen. Hij had er ZO'N zin in. En we hebben wat hobbels moeten nemen, maar ik geloof nu echt dat de(ze) peuterspeelzaal de beste voorbereiding van de basisschool straks is. Het is niet alleen maar spelen, maar ook echt leren in de ruimste zin van het woord. Ik vind het ook echt top dat ze een drie-jarige dag hebben waar ze nog een stapje verder gaan. En ja, ik doe hysterisch, want we hebben het wel over peuters. Maar ik zie mijn natnekje nu groeien door de combinatie van de juiste aandacht en zijn leergierigheid. Zo leuk om te zien is dat!

En om mijn hysterische relaas gepast af te sluiten hier nog "wat" foto's die online staan. Van het Sinterklaas- en Kerstfeest op de psz.

Wat deden we vandaag?

2012-01-08T16:48:00.001+01:00

Nou. Hen ging met Twan zwemmen en zus en ik gingen bingo'en met nicht. Waar ik nog wat won ook. Soms zit het toch zó mee, hè?

Over (sch)Apie en een pup.

2012-01-07T16:38:00.002+01:00

Zoals u misschien wel weet heeft Twan een arsenaal aan pluche beesten in zijn bed. Die moeten daar allemaal zijn en vooral ook blijven. Er zijn er maar twee belangrijk buiten dat bed. En dat is (sch)Apie en Beer Piet. Eigenlijk twee (sch)Apies en Beer Piet, maar één (sch)Apie is verschwunden, weg, al een tijdje. Maar toen gebeurde er wat ergs. Ook het tweede (sch)Apie leek met de noorderzon enzo. Ner-gens meer te vinden. Twan had maar bedacht dat (sch)Apie ziek was en beter moest worden en dan terug zou komen. En wij knikten en praatten mee en voelden de druk op de schouders zwaarder worden. Waar.is.dat.ding?????? Alle logische plekken afgezocht en alle gekke hoekjes uitgekamd (letterlijk soms, men...kan stoffig zijn daar-waar-je-nooit komt). Niks. Totdat Hen een krukje pakte en zijn hand over de vast stoffige bovenkant liet gaan. Jaaaaaa, daar was hij!!! Hij lag boven op deze kast.

Nou en die plek bedenk je alleen als je alle andere plekken al hebt gehad. Hij is er op gegooid schatten we zo in en niet door ons. Knap wel, ergens.

En verder hadden we bijna een pup opgehaald. Bijna. Want we doen het dus niet. Ik heb tijd en en energie zat voor zo'n beestje maar Hen is nu degene geweest die eens met het verstand heeft nagedacht (als het op beestjes aankomt is hij normaal degene die met het hart beslist). Hij ziet namelijk, door mijn logje van gister, heel misschien wel een tweeling op zijn toekomstpad komen en vindt die mogelijkheid in combinatie met al een hond, twee cavia's en een 3-jarig kind iets te druk. En hij heeft, natuurlijk, gelijk. Denk alleen maar aan vakanties en/of weekendjes weg (En zo'n weekendje weg gaan we deze maand nog beleven want we gaan naar het Hof van Saksen. Fijn!)

. En dan is het ook zonder tweeling al druk genoeg in de auto. Als we het IVF traject voor een broertje en/of zusje voorgoed achter ons hebben gelaten zonder dat het een broertje en/of zusje heeft "opgeleverd", kunnen we het er nog eens over gaan hebben, als het dan weer eens op ons pad komt.

En...daar gaan we weer......

2012-01-06T16:19:00.005+01:00

Mijn Apie....

Ik had het eigenlijk in stilte willen doen, dit keer. Maar het gaat m niet worden.

Een telefoontje naar het ziekenhuis leerde mij dat ik voor het starten van de cryo behandeling moest komen voor een echo en bloedprikken en dat kon vrijwel meteen. Oh.

Tijdens het uitkleden (ze hebben afgekeken bij de VU en nu hebben we heuse uitkleed "hokjes" Jay!) babbelden mijn nieuwe dr. B en ik al wat. Ze zei dat als alles er rustig uit zag ik eigenlijk meteen al kon beginnen met de baarmoederbed-pilletjes. Oh? Maak me gek! Ik klom enthousiast maar met gepaste terughoudendheid op de stoel, want ik heet natuurlijk wel Belinda. Het klimmen werd wat bemoeilijkt want die voetbeugels stonden bijna tegen elkaar aan en daar moest ik mijn lijf tussen persen. Denk maar aan een kinderzitje voorop een fiets en u get the picture. Maar goed, ik zat. En rechts was rustig. Mooi. Dan links. Prima in beeld (tsss), maar met een grijze cirkel erin. Oh. Ze zei dat het er op leek dat ik nu dan toch een eigen cyclus had. Doe eens normaal joh. Waarom nu ineens wel? En dat betekent dat ik dus niet direct kan beginnen. Het is of een eiblaas of een cyste en beide moeten door middel van een "ontrekking" gaan verdwijnen. Dan wel door het lijf zelf dan wel door pillen. Ik hoor dat maandagmiddag; mijn bloed moet daar uitslag over geven. En dus lieve mensen gaat het nog wel zo'n 14 dagen duren eer het ECHT gaat beginnen.

Tijdens het aankleden hadden we nog een gesprekje. Ik gaf aan er vanaf nu twee teruggeplaatst te willen hebben, ongeacht de kwaliteit.

Daar waar dr. B een ferme voorstander was van twee, is mijn nieuwe dr.B terughoudender.

Zij (eerst even stil): "Twee????"
Ik: "Ehm....ja?!"
Zij: "Is je zoontje te vroeg geboren?".
Ik: "Ja, twee weken."
Zij: " Wat was zijn geboortegewicht?"
Ik:" 4390"
Zij:"Oh. Niet echt prematuur te noemen, he?"
Ik: "Nee, niet echt!" ~~Een lekker vetklepje was het~~.
Zij: "Dan lopen we daar geen risico op."
Zij: "Vindt je man het ook oke? De kans dat het een tweeling kan worden?"
Ik: ~~Nee, maar ik bopaal alles zelluf~~. " Ja, hij vindt het prima."
Zij: "En jij ook?"
Ik: "Ja, ik acht de kans klein dat het een tweeling wordt als ik zwanger raak, maar fine by me." ~~Als er maar een meisje bijzit want mijn zoon wil een zusje*.~~
Zij: "Goed, dan noteer ik dat jullie er twee terug geplaatst willen hebben."
Ik: "Fijn."

* Dat is natuurlijk een grapje. Niet dat Twan geen zusje wil, want dat wil hij wel, maar voor ons zou "gewoon" een kindje fijn zijn. Geslacht totaal niet van belang.

Dan op naar het bloedprikken. Waar op een gegeven moment de tranen over mijn wangen liepen. En ik er maling aan had. Er kwam een klein meiske van Twan zijn leeftijd binnen. Kaal hoofdje en sonde in het neusje. Zij werd opgeroepen toen ze zoet aan het spelen was in de daarvoor bestemde hoek. Daar waar ze heel even echt kind kon zijn. Niet veel later hoorde ik hartverscheurend huilen. Van het meisje. En natuurlijk was het bloedprikken iets wat misschien nog wel het minst aangrijpend was voor haar, maar oh man....wat verscheurde dit mijn hart. Een kind hoort niet ziek te zijn. Punt.

Over de lente, loterijen en MMM

2012-01-05T15:49:00.005+01:00

Nou, skip die winter dan maar, hoor. Zo klaar met dit bagger hondenweer. En we gaan direct door naar het voorjaar, u gaat langs START en ontvangt geen 200 (of meer!) euro van welke loterij dan ook. Want al die miljoenen waar ze rond de jaarwisseling mee strooiden zijn niet hier terecht gekomen. Alweer niet. Je hebt meer geld als je de centen die je per maand aan de loterijen besteedt, opzij legt. Maar oh, ...de kans dat de buren straks met een cheque staan te wapperen...en jij niet. Het is al erg genoeg dat de halve wijk op die fietsen rond rijdt. Niet dat ik ze perse mooi vind, maar het gaat om het idee van het winnen. En over die loterij van de staat ....? Elke maand een straatje 1/5 loten. Niks, noppes, nada.
Voorjaar dus, de vroeg gekochte sneeuwbroek en sneeuwlaarzen, want oh jee...stel je voor, straks nergens meer te krijgen, geef ik met liefde dan maar ongedragen door. Doe mij maar zon en qua temp. hoeft het niet eens zoveel te stijgen eer het echt aangenaam is.

Maar goed, voor het einde van de maand zitten we toch in de sneeuw, heb ik weer voor niks lopen klagen, let maar op.

Het is ook tijd dat de vakantie voorbij is, voor Twan. Ik geloof dat hij mijn hoofd een beetje zat is. Hij praat meer en meer over de juf. En over "met de kindjes spelen". Nu hadden we vanochtend Senna, Ivy en "tante Lein" hier, dus dat was wel even afleiding. En we hebben genoeg gedaan en meegemaakt de afgelopen twee weken, maar hij heeft echt weer zin in "schooltje", lijkt. Vanaf volgende week gaat hij dan ook meteen drie ochtenden. Waarvan 1 ochtend alleen met 3-jarigen, waar hij dus de jongste zal zijn. Juist die ochtend is goed voor hem, dat weet ik zeker. Ik word er zelf een beetje nerveus van, als ik eraan denk..drie ochtenden. Veel!! Maar het geeft me de gelegenheid om de cryo's te verwelkomen* zonder dat hij er last van heeft (als in om de dag naar het ziekenhuis mee te worden gesleurd) en een knappe hobby (als in werk) te zoeken. Twee dingen die ook geweldig samen gaan in deze maatschappij, maar toch.

* Het is nog onduidelijk wanneer we hiermee verder gaan. Ik moet ze bellen en stel dat nog even uit. Misschien ook wel omdat het einde nu rap in zicht komt en zolang er wat in de vriezer zit, voelt het "veilig". Als in...zelf in de hand. Want nog 1 poging hierna en dan ...de stempel "uitbehandeld"?. 2012 is een mooi jaar om alles achter ons te laten. Maar jee, welke kant gaat het op? 1 ding staat vast: We laten er niet meer maar eentje terugplaatsen. Ongeacht de kwaliteit zullen het er twee zijn, ALS we die luxe positie bezitten.

..En wat deden we de afgelopen dagen?

2012-01-04T15:22:00.001+01:00

Zo. Even een paar minuten niet met mijn handen in het sop.

We zijn al een paar dagen aan het ruimen en o, wat was het nodig! Terwijl Hen de zonnebankkamer uitmestte, baggerde ik de badkamer en mijn inloopkast uit, streek wat kleding en ondertussen gooide Twan zijn he-le kamer overhoop. Hij heeft, en dan overdrijf ik niet, uren zoet in zijn kamer, tussen al het rondgestrooide speelgoed, zitten spelen. Fijn, want zo konden wij een flinke slag slaan.

In de middag besloten wij te gaan zwemmen met hem en trotseerden windkracht 12 om naar de polder te gaan. Helaas waren we niet de enige met dit plan zagen we aan de overvolle parkeerplaats. En een kijkje door het zwembadraam bevestigde dat compleet en helemaal. En toen besloten we naar het aangrenzende Ballorig te gaan. Daar was het ook verre van rustig, maar in de 1 t/m 4 jaar hoek toch best goed te doen. Hij kon even zijn energie kwijt!

En terwijl wij hoog en droog binnen zaten zagen we de storm langs razen, letterlijk. Op de terugweg was duidelijk dat Blokland-dorp niet meer in een depressie zat. De lucht boven ons was zeer indrukwekkend. Achter en links van ons alles grijs tot gitzwart, rechts en voor ons zagen we een blauwe hemel. De grens vh front was duidelijk te zien.

Vanochtend zijn we weer verder gegaan waren we gebleven waren. Zo is de eerste verdieping opgeruimd en schoon (inclusief Twan zijn ontplofte kamer!), is de schuur opgeruimd en de zelfmoordkast weer begaanbaar. Een volle auto rotzooi is weer richting GAD gegaan.

En nu zijn de mannen dan wel zwemmen en heb ik de huiskamer opgeruimd en schoongemaakt. Nou ja, dat laatste deels, want ik ga zo weer verder. Hen moet morgen weer werken en wilde even een momentje samen met zijn zoon. Zo leuk om te zien..Hen en zijn mini-me hand in hand op weg naar de auto. En man, wat had Twan er zin in. Zou wel even op zijn buik van de glijbaan gaan.

Dat dus.

LZN (log zonder naam)

2012-01-02T21:48:00.001+01:00

Ik had de foto-omdraai-functie op de Iphone van Hen ontdekt. Leuk! Jaja, nounou, poepoe.

2 januari 2012. Films zijn er over dit jaartal gemaakt. Maya's enzo. Iets met een kalender en eind der tijden. Baggerfilm, overigens. Whatever, het zal wel loslopen. Ik bedoel... heb heus wel wat research gedaan, maar ik kies toch de kant van de wetenschap. En alle "voortekenen" waar vele doemdenkers het over hebben lap ik ook aan mijn laars. Als er weer iets is gebeurd, zoals de "zwaarste aardbeving in 60 jaar" wat zij aangrijpen voor een "Begin van het eind", dan denk ik, (en dan heb ik het natuurlijk niet over al het leed, maar puur over het natuurgeweld an sich)..."Oh, nou...60 jaar geleden is het dus ook gebeurd. Niks nieuws dan." Dat 2012 nu al records hebben gebroken qua warmte sinds de eerste meting is ook een voorbode zeker? Dr. Google geeft me wat cijfers:

"Bij het meetstation was het 12,9 graden en dat is 0,3 graden warmer dan het vorige record van 1921."

0.3 hele graden. Ja, feitelijk klopt het. Het is warmer. Maar in 1921 hadden we dus ook al geen beste winter so far. Anton Pieck, die in 1895 geboren is, heeft zijn prachtige winter tafereeltjes dus niet in die periode vastgelegd.

En ja, 2011 was een jaar met verwarde jaargetijden, maar echt...duik eens in de weergeschiedenis van Nederland en je komt meer gekke dingen tegen. (Zoals 27 of -5 graden in maart)

Goed, wie wil ik eigenlijk overtuigen?

Dan naar het hier en nu.

Fijn dat ik niet hysterisch bij het openen van de luiken met een coupe ~~zomer~~ winterstorm meer naar de BP moet rijden. Geen sigaretten hebben maakt me niet langer meer een junk-op-zoek-naar-een-shot. Fijn.

En nu ik het toch over "fijn" heb.... nog even terug naar Oud en Nieuw. Waar ik pa en ma Lek namens de Weespers nog heel erg wil bedanken voor de goede zorgen. Wat was het gezellig!!! En dan nog met 9 man en twee honden kunnen blijven slapen ook. Twan vond het ook een waar feestje. Vanaf minuut één. Wat hij nu het leukste vond is nog onduidelijk. Want buiten in het donker spelen, met zijn allen eten en met nicht op één kamer (tot 23.30 uur) was super. Maar het aftellen naar de 0 (en dan met beide handjes in de lucht...."Lukkig nieuw jaaaaar" roepen, oh man, onbetaalbaar!) en het "reuze vuurwerk" (wat hij nu zo'n 5x per dag wil tekenen/schilderen) was toch ook wel helemaal geweldig. Of opstaan en dan beseffen dat er nog veel mensen zijn en we samen gezellig gingen ontbijten, hij daarna vanaf een stoel op het luchtbed mocht springen...en en en...

Oud en Nieuw 2011/2012 (fotolog)

2012-01-01T13:43:00.002+01:00

Heeft u even?

Winter BBQ

Samen even "voor" slapen.

En als de kinderen slapen gaat het hele spul los....

Oh. ...En hij wilde zo graag het vuurwerk zien.

Daar is hij dan toch!

Happy new year!

De champagne was erg lekker!

Goedemorgen lieverds!

Zo, dat was gezellig!!!!! (en nu duik ook ik nog even mn bedje in!)

Op naar 2012!

2011-12-31T09:31:00.001+01:00

2011

Het jaar dat Twan voor het eerst naar de Peuterspeelzaal ging.
Het jaar dat Twan acht (!) oorontstekingen had.
Het jaar dat Twan daar (dankzij lieve Els) aan geholpen werd en dat zijn neusamandelen eruit gingen en hij buisjes kreeg.
Het jaar van de heel fijne vakantie.
Het jaar van de vele fijne weekendjes Kootwijk.
Het jaar van de waardeloze zomer.
Het jaar dat we Rosie EN Caatje kregen.
Het jaar waarin we tien jaar getrouwd waren.
Het jaar dat we een ICSI poging deden die mislukte.
Het jaar dat ik weer tante en pre-tante werd.
Het jaar dat ik meer koorts had en vaker verkouden was dan ever (ik wil het woord ziek niet gebruiken want....)
Het jaar dat we hoorden dat tante erg ziek is
Het jaar waarin we hoorden dat de chemo gelukkig aanslaat
Het jaar waarin ik op de valreep eindelijk stopte met roken
Het jaar die ik met mooie en haalbare voornemens voor het nieuwe jaar afsluit.

Namens Bloklandje & co wens ik iedereen een heel fijn, gelukkig en gezond 2012!!

Het zou eens tijd worden!

2011-12-29T12:57:00.000+01:00

Een aantal van u wist waarschijnlijk niet eens dat ik rookte, het was ook niet iets waar ik trots op was. Alles behalve dat.

Maar.....Ik praat inderdaad in verleden-tijd. Want ik ben vanaf heden een ex-roker. Voorgoed!

Ik wilde 2 januari een poging doen, lekker uitstellen enzo. Maar vanochtend vroeg, na een behoorlijke hoestbui, was ik het zo zat dat ik het hele zootje heb opgepakt en weggemieterd.

Dan ga ik nu op zoek naar een spaarpotje en dan een lijst maken van wat ik allemaal wil kopen van de uitgespaarde centjes (6 euro per dag. Reken uit uw winst!)

Geld is natuurlijk niet de voornaamste reden; naast dat ik het voor mezelf doe, doe ik het voornamelijk voor mijn lieve zoon!

Ik kan het!

Playmobil enzo

2011-12-27T23:30:00.002+01:00

Vandaag een rustig dagje gehad. Was ook echt even nodig met Twan, want die had zijn portie wel gehad. Het waren echt fijne dagen. Toch had ik het dit jaar moeilijker dan ooit wat mijn moeder betreft en zus met mij. Apart. Maar daarvoor ben je wel in dit leven. Op dat men je nooit vergeet. Zo is het ook. Maar we hebben genoten. Het was knus, intiem, fijn. En het wordt steeds leuker met Twan. Die praatjes krijgt, die indrukken mee krijgt, die de cadeautjes van anderen ongevraagd open maakt.

Vandaag hebben we oa gespeeld met zijn nieuwe Playmobil Dolfinarium. Ik weet dat ik er vroeger ook gek mee (Playmobil) was en nog steeds ben, blijkt. Maar het is ook zo leuk om te zien dat mijn net-drie-jarige zoon genoeg fantasie al heeft om echt te spelen. De dolfijnen moeten tegen de bal springen om een vis te krijgen, vindt Twan. "Oh nee, vissen zijn weg." zegt de mevrouw-met-flippers tegen een meneer die een brancard met een zeehond draagt. "We moeten wat doen!!!". Haha. Ik heb het op film staan, zooooo leuk!

"Oh nee, de vis is weg!!"

En al dat water maakt alles nat, dus dan maar even zo (en de kachel wat extra opstoken!):

Zijn Playmobil collectie breidt rap uit overigens. Want ook van mijn zwager en schoonzus weer een gave koets met twee paarden en veel goud gehad (een western koets dus). We raakten echter een paardje kwijt op eerste kerstdag en ik hoop heel erg dat ze die gevonden hebben. (Maar kan toch niet weg zijn?!)
....En wij hebben nog een zwembad besteld. Oh. Ja, nou....zoals ik al zei: IK vind het ook leuk om mee te spelen. Samen met hem, ~~maar ook alleen~~. En Hen en ik gaven elkaar geen cadeautjes ~~behalve een nieuwe lamp en een weekendje weg met zn drietjes.~~

Het was een mooie fijne kerst...

2011-12-26T21:35:00.002+01:00

Fijne kerstdagen!

2011-12-23T11:51:00.001+01:00

Over huurachterstand, haar en emo zijn.

2011-12-22T23:16:00.001+01:00

*Schrik*
Helemaal vergeten de huisvesting van onze diepvrieskinders te betalen, vertelde de brief van de VU me vanmiddag. Jeeeee, staat me niet netjes. Morgen meteen doen!

Nu we het er toch over hebben:

Ik zou volgens mij in de kerstvakantie beginnen met de opschoonkuur zodat we in januari door konden gaan met de cryo's, maar ik heb niks gehoord. Ik heb ook geen actie ondernomen, vond het prima. Ik neem in het nieuwe jaar wel contact met ze op.

En dan verder? Omdat Twan ontstoken ogen heeft en zijn pony er zo ongeveer in hing, heb ik hem, samen met mijn partner in crime Hen, een stukje korter geknipt. En toen heb ik ook meteen maar een stuk van de achterkant gedaan. Ben niet ontevreden, eigenlijk. (en zijn pony is niet zo kort als de vorige keer getuige de foto hierboven!)

Ik ben op dit moment even erg emo wat het Twan betreft. Waarom? Weet ik veel. Ik kan nu gewoon janken uit liefde en dankbaarheid, iets wat niet iedereen kan begrijpen misschien....Maar ik heb van die avonden. Soms als we "ruzie" hebben gehad en ik niet gereageerd heb zoals ik graag had gewild of had moeten doen, dan doet me dat pijn als ik er 's avonds over nadenk. Maar gelukkig komt dit niet heel vaak voor en steeds minder (de ruzie, actie-reactie en het after gevoel 's avonds). Vaker heb ik dit soort emo momenten na een puur gezellige dag of dagen. Hij en ik. We zijn toch echt wel op elkaar aangewezen, meeste van de tijd. En we doen het prima samen! En daar kan ik vreselijk van (na)genieten, tot overdreven aan toe. Maar laat me. Vrede op aarde enzo.

Samen spelen in zijn heerlijke kamer, met sfeerlicht :-)

Kopje koffie, mama?

Teveel om er een titel aan te geven....

2011-12-21T14:03:00.006+01:00

Vanochtend even met de uitvretert bij de dokter geweest. Niet omdat ik hysterisch ben omdat ie ontstoken ogen heeft, maar omdat het zielig is, als hij wakker wordt en hij zijn ogen niet open krijgt. Daarom dus. Een zalfje meegekregen voor als het een bacterie betreft. Is het een virus dan gaat het vanzelf over. Een keer. Ooit. Het zalfje geeft iig wat verlichting en daar was het allemaal om te doen in de eerste plaats.

En dan wil ik het hebben over overbodige of teveel informatie weggeven. Heus, ik zal me er zelf ook best eens schuldig aan maken, maar soms hoor ik mensen iets zeggen en dan denk ik.."Nou, dat gaat dus nergens over." of "Wat wil je dat ik met deze info doe?" of "Ja en dan nu de moraal van dit verhaal graag, want heb nu alleen een rotgevoel.". Overigens denk ik dat tegenwoordig niet alleen, maar spreek het soms ook uit. Ik zal geen voorbeelden van nu geven omdat ik geen mensen wil kwetsen (de uitspreker of het lijdend voorwerp), maar ik haal een voorbeeld uit het verleden er even bij.

Ik was een meisje met verkering. En die verkering ging stappen met de jongens. De volgende dag hoorde ik van iemand het volgende:

Zij: "Ik zag je vriend gister nog!"
Ik: "Oh?"
Zij: "Ja, hij was dronken man!"
Ik (met ondertussen zweet handjes en een bonkend hart...WAT heeft hij allemaal uitgevreten, want waarom begint ze er anders over? Oh jee!!!): "Oh?????"
Zij:"......" (stilte dus)
Ik: (balend dat ik zelf door moet vragen) "En toen?"
Zij (haalt haar schouders op en kijkt me vragend aan): "Niks hoezo?....Hee, ga je mee shoppen?"

Dit is dus informatie waar je niks mee kan maar waardoor je ergens toch een rotgevoel krijgt.

Goed. Over naar informatie waar ik echt verbouwereerd over was/ben.

"Mama, kijk, ik heb cirkel geplast onder de kerstboom!!!" Vol trots.
Waaaaaaaaaaaaaaat???
En ik ga kijken, hopend op een grapje van de grappenmaker. Maar nee. Inderdaad een prachtige cirkel onder de kerstboom. Ik voel aan zijn broekjes. Alhoewel ik me het niet voor kan stellen want ongelukjes komen gewoon niet meer voor. Droog. Sjeeeeees! Meneer heeft dus gewoon zijn broek naar beneden gerold en staan piesen tegen de kerstboom! En de broekjes daarna weer doodleuk omhoog gesjord, blijkbaar. Ik was er echt van overtuigd dat hij wel begreep dat je bij wijze van uitzondering buiten tegen een boom aan mag plassen (tegenwoordig ook niet meer nodig want hij kan het prima ophouden), maar dat binnen echt uit den boze is. Zijn trots maakte al snel plaats voor onzekerheid toen hij mijn gezicht zag:"Mama, heel boos?" Ik legde uit dat ik dat niet was, maar dat dit niet de bedoeling is. Mensen plassen op de wc. Ik haalde Chica er ook bij als voorbeeld. Dat zij ook niet binnen op de vloer mag plassen. Hondjes plassen buiten.
Ik geloof nu oprecht dat hij het nooit meer zal doen. Goed, het ene kind tekent op de muur (hoorde ik toevallig van een mede psz-moeder) en de mijne piest tegen de kerstboom.

En dan? Gerommel aan de voordeur.

"Mama, de postbode doet brieven in de brievenbus!."
Inderdaad. En er zit altijd wat voor Twan tussen. Vandaag kreeg hij, omdat hij lid van de Ajax-club is, een tof spaarboekje voor voetbalplaatjes van de C1000. Beetje jammer dat we geen C1000 in de buurt hebben. Klein geitje.

En dus...

2011-12-20T22:16:00.000+01:00

Goed.

Hij kwam afgedraaid, volgevreten en met een plakwang weer thuis. En vervolgens niet slapen want daar doet hij niet meer aan. Dat is prima, vooral na de psz wel zo gezellig, maar het is wel even wennen.

Hij kreeg ook van alles mee.

Natuurlijk een plakwerkje.

Maar ook een kerstkaartje MET kerststerretje van de juffen. Leuk!

En dan waren er nog twee kindjes die jarig waren/afscheid namen en daar kregen ze cupcakes en een uitdeelzakje met snoep van.

Twan was er een beetje van in de war dat hij nu niet degene was (een gelaten "Twan was niet jarig" met schouders ophalen erbij) voor wie er werd gezongen, maar jee...al dat feest (en de snaaierijen) maakt een hoop goed. Ik heb ingenomen wat ik kon, maar de blauwe snoet van Twan maakte mij al snel duidelijk dat hij er al een cupcake in gegierd had. Maar geen lunch dan en een extra portie sperziebonen vanavond!

Om 18.50 uur lag ie er zonder morren in om een uurtje geleden toch huilend wakker te worden. Hij blijft maar in de oogjes wrijven en dat ziet er niet best uit. De hele dag door bagger ik ze uit (jaja, gekookt water en van buiten naar binnen), maar er blijft troep uitkomen. Morgen toch maar even naar de dokter voor wat druppels ofzo. Dag vier hebben we zojuist gehad en ik vind het prachtig geweest. Nog niet eerder werd hij er wakker van en nu dus wel en dat is the limit.

En gelukkig heeft Hen mijn fiets zojuist gemaakt (lekke band), want anders zit ik zonder vervoer. Nu is de dokter niet zo ver lopen maar toch....Mijn auto staat aan de kant en die mag ik pas weer gebruiken als zij naar de garage is geweest. Iets met horten en stoten en een lampje dat brandt. Oh.

Kerstontbijt...

2011-12-20T08:57:00.000+01:00

....op de psz.

Ik moest hem, zijn twee ontstoken ogen en Beer Piet er om 8.10 uur voor uit bed halen. Maar hij had er zin in.

Vinnik niet lekker.....

2011-12-19T15:06:00.001+01:00

Hij junior: "Mama, mag ik op de pjoeter?"
Ik: "Nee hoor!"
Hij junior: "Jawel hoor!"

Hij wordt mondiger, wijzer, brutaler vooral. Hij groeit en groeit en wordt steeds handiger met alles. En o, hij is zo slim! Er is echter één ding waar we geen vooruitgang in zien. Zegt u maar gerust dat ie hierin wat stappen terug heeft genomen. ETEN. Ik neem u even mee terug naar februari 2010. Hij is 14 maanden oud en eet keurig zijn eten. Zelf. (Dit deed hij overigens al voor zijn eerste jaar)

Meneer blieft nu geen brood (tenzij het geroosterd is). Nee, hij wil liever crackers.
Meneer blieft ook geen groente ("Vinnik niet lekker!). Hij eet het wel, maar alleen als wij het er, met een goed verhaal, veel bombarie en enthousiasme, inlepelen. Soms doet hij ons verrassen en eet het zelf, maar dat is meer uitzondering dan regel. Ik kan met het hand op het hart zeggen dat hij elke dag groente en fruit binnenkrijgt, maar het enthousiasme is ver te zoeken (Als het rood is eet hij het bij voorbaat niet). Soms zou ik willen dat het zo makkelijk ging als vroeger. Maar ja...er zijn zoveel dingen die nu zoveel makkelijker en leuker zijn dan toen. Zo is het ook.

Het is vast een fase, het is vast een fase!

Het weekend

2011-12-18T21:30:00.002+01:00

Ik heb altijd al een zwak gehad voor mannen met zulke docker mutsen op..(Ja, laat maar...sue me)...die krulletjes eronder uit, het kuiltje in zijn wang...Oooooh! Om op te vreten dat jong!......En nee, hij heeft het niet op omdat zijn moeder die mutsen fetisj heeft, maar gewoon om te passen. Ja, kan ook ja.

En ondanks dat we een bordje "Fa. Ziek, Zwak en Misselijk" op de voordeur hebben hangen, zijn we toch wel aardig aan de rommel geweest. Zo waren we gister lange tijd buiten. Er moesten wat fietsen gemaakt worden...(Mijn band opgepompt, Hen heeft het voorzitje van zijn fiets gedemonteerd (dat ging echt niet meer...Twan zat met zijn knieën rond het stuur gevouwen) en een groot achterzitje gemonteerd en er moest een zadeltje en stuurtje van een mini fiets omhoog gezet worden)

..Papa sleutelen aan de fiets, dus Twan aan de motor. Zo werkt dat.

En we voetbalden wat. En we stepten wat. En we fietsten wat. En we reden wat rond op de motor.

.......En toen wilde hij kleien. Oh.

En dus pelde ik wat lagen af en toverde de megadoos met klei en attributen tevoorschijn. Hij kan daar tijden zeer zoet mee spelen. En dus pak ik het altijd met liefde. (Alleen dat opruimen...alleen dat opruimen. Overal (attributen) klei tussenuit peuteren. Klei van de grond halen. Klei van de tafel halen. Klei onder nageltjes vandaan halen. Maar met de juiste kleur in de juiste potjes te doen, daar ben ik mee gestopt.)

En verder werd er ook "gewoon" gespeeld..

..En getekend....

En een gezellig hoogtepuntje was toch wel de film die we met zn drieën keken.

Nou ja...zo'n weekend dus.

Fam. Stumper en co.

2011-12-17T12:37:00.001+01:00

Mama heeft koorts, Twan heeft twee ontstoken ogen (ook door virus) en papa is zo gaar als een mispel.

Als u ons zoekt....

We zitten warm ondergedoken ergens in huize Blokland.

Kloontje

2011-12-16T20:56:00.002+01:00

..... er loopt in ieder geval al een meisjes variant van Twan rond.

En ja, al vaker gezegd en al een logje aan besteed, maar ik blijf het heel apart vinden....

Ons achternichtje Floor.

Over een rokje, een snotneus en Sinterklaas

2011-12-16T10:30:00.000+01:00

Heeft u ook zo'n spijkerrokje die eigenlijk wat te strak zit waardoor ademenen, wat toch al niet best ging ivm snottehoofd, topsport wordt? Niet? Oh.

Ik heb de weerstand van een dweil de laatste twee jaar. Ongelooflijk. Nu zit ik ook wel 7 dagen per week, zo ongeveer 24 uur per dag aan mijn zoon vastgeplakt die eea van de psz oppikt qua ziektekiemen, maar jee....daar is een beetje moeder toch wel tegen bestand?

Goed.

Nou en verder heeft die ouwe zak nog steeds huize Blokland niet verlaten. Elke dag spelen we zo ongeveer nog Sinterklaasje. Dan schrijdt Twan binnen met mijter (=verjaardagsmuts) en staf (echt, ik weet niet wat voor Sinterklaas er op schooltje is geweest, maar die heeft niet bar veel gezegd, schat ik zo in. Twan komt namelijk met een staal smoelwerkje binnen (hij heeft dan in de gang staan kloppen op de tussendeur), zegt geen woord maar komt wel een handje geven) en dan moet ik de gang in, kloppen op de deur (Chica meteen over de rel) en binnenkomen. Ik mag geen centimeter van het scenario afwijken want dan krijg ik op mn sodemieter. Ik heb wel eens geprobeerd het Sinterklaasspeel ~~eis~~ verzoek te negeren en kirde dan wat over de kerstboom en kindje Jezus en vrede op aarde, maar Twan begon dan gewoon keihard sinterklaas liedjes te zingen.

Donderdag

2011-12-15T13:32:00.001+01:00

Nog een Beer Piet, maar dan anders....

Wist u dat:
Beer Piet een Kika beer is?
Dat ie oorspronkelijk mij toebehoorde?
Dat Twan me aankijkt alsof ik knettergek ben geworden als ik hem dat vertel?

Goed. Er is geen vezeltje in/aan beer Beer Piet, wat nog van mij is. Zoveel is duidelijk.

En dan, gewoon even tussendoor. Speciaal voor Els:

Catootje, ook wel Caatje genoemd ;-), doet het nog, hoor! Ze slaapt op haar zij, komt moeilijk overeind, houdt 1 pootje in de lucht, maar ze hobbelt rond in haar kooi, eet als een bouwvakkert en schreeuwt om sla als we in de koelkast zitten.

Op foto's vaak alleen Rosie te zien omdat we haar toch ontzien. Maar dan zit zij op dat moment bv bij ons op schoot. Niet dat Twan aan "caviawerpen" of "hoeveel graden kan het pootje draaien" doet, maar hij is toch iets onbehouwener.

En dan is Hen druk op zoek naar de leukste aanbiedingen om naar Praag te kunnen gaan. Ik zou eerst meegaan, maar ik wil Twan niet achterlaten. Hij hier, wij daar in het buitenland. Sue me. Daar komt bij dat Hen niet voor de vast prachtige stad gaat, maar puur voor vriend M. (Die ik natuurlijk ook wel graag wil zien, maar hij en zijn vriendin waren op Twan zijn verjaardag, fijn!). En dus heb ik besloten dat hij alleen "mag" gaan....oh, jij ruimdenkend mensch! Misschien wil billenmaat S wel mee, maar dat zullen ze ongetwijfeld nog wel bespreken. Hij heeft er al helemaal zin in (terwijl datum van vertrek nog compleet onduidelijk is) en dat maakt mij weer blij!

Nou...en verder even niks bijzonders....We kwakkelen een beetje met de gezondheid (verkouden!!), maar ik geloof dat we niet de enigen zijn.

Woensdag

2011-12-14T14:07:00.000+01:00

(Kijk die tandjes lekker staan! Haha, knijntje. Komt niet door het "duimen", wat sommigen denken. Want dat duimpje pakt ie alleen als ie erg moe is en dan staat het hele bovengebitje naar voren, aldus CB.)

Vandaag kwamen Sab en Daan even een bakkie doen. En Twan kreeg een wel heel toffe Playmobil auto, nog voor zn verjaardag.

Ik wist van eerdere dates dat Twan en Daan (en Luca) leuk samen spelen, maar door de gesprekken met de psz was ik toch in een afwachtende houding. Het ging natuurlijk prima, waardoor ik bijna hysterisch enthousiast op Twan reageerde als hij Daan zijn geliefde stoplicht gaf of als hij met Daan samen wilde "darten", om wat dwarsstraten te noemen (ze hebben ook samen een spelletje verzonnen, iets met rennen en een toverstok en er is geen onvertogen woord gevallen). Dit is natuurlijk heel normaal gedrag ook en mijn hysterie was dus niet geplaatst, maar ik kreeg het gevoel dat Twan op de psz soms "abnormaal" gedrag vertoonde, en dan is het fijn dat hij het tegendeel bewijst. En ja, inmiddels zijn het oude koeien en door de psz gerectificeerd en heeft ie nu de stempel "normale peuter met veel enthousiasme", en natuurlijk wist ik wel beter.....maar toch....

In ieder geval meldde hij, toen ze de deur uit waren, dat Daan zijn vriend is, alhoewel hij volgens mij wel ietwat verbolgen was over het feit dat Daan niet naar zijn heilige beer Piet omkeek. Haha......

En verder even niet zo heel veel. Gister had ik wat koorts/verhoging en dus vreesde ik ziek te worden. Bij het opstaan wel een dood vogeltje in de mond, maar daar bleef het bij. Dank u.

Maandag

2011-12-12T21:47:00.005+01:00

Uhpfffffff......

Zo voel ik me op het moment. Zo gaar als een mispel. En het is nu niet zo dat ik de benen uit het lijf heb gelopen vandaag, alles behalve dat, maar een dagje sauna maakt ook gewoon moe. Ik zou bijna "lamlendig" zeggen als het niet tegelijkertijd een heel voldaan gevoel is. We waren er rond 11 uur en om 17.00 uur vonden we het echt wel genoeg geweest. En het is heerlijk. En het is alle schaamte voorbij. Ik doe het te weinig om me er compleet "normaal" onder te voelen. Ik kijk alleen naar voorhoofden en hoop dat een ander dat ook bij mij doet, maar het blijft een beetje "wennen". Ik blijf het apart vinden als onder mij iemand met de benen wijd van de sauna aan het genieten is. Ik bedoel..dat kan heus iets subtieler. En natuurlijk vergeet je alles als je baantjes zwemt en je je heerlijk vrij en vooral schoon voelt. Tot ik vanaf de kant de andere blote konten zie zwemmen. Voorhoofden Belinda, voorhoofden. Oh ja.
Maar het was overall... fijn, zen, genieten en heerlijk even een dag samen op pad te zijn.

En weer teruggekomen in huize schoonouders was de tafel al gedekt, het eten stond op en hadden Chica en Twan de boel daar overgenomen. We waren niet gemist en dat is alleen maar fijn.

Na het eten een bakje koffie en daarna, rond 19.00 de auto weer in. Twan vindt het namelijk nodig om niet meer te slapen 's middags, wat prima is, maar dan is het lichtje vroeg in de avond wel helemaal uit.
Nog voor Almere was hij in dromenland.

Terug naar huize Blokland.

Waar de lichtjes die je een gegarandeerde verknettering aan de ogen geeft door Hen zijn weggehaald.

Zo zag het eruit (mijn zoon is hier zijn vader kwijt, zie handje "Waar is papa nou gebleven?" en ik vind het blijkbaar leuk daar foto's van te maken. Zie ook zijn haar....hij was hier ziekjes. En ja een kolerezooi op het aanrechtblad.):

Ik vind de foto al pijn doen aan de ogen. En dan heb ik het nu over de lichtjes.

En dan is dit om 8 uur ' s ochtends, dus redelijk licht buiten. Stel je een gitzwarte achtergrond voor. Nu hangt de slinger buiten aan de schuur te schreeuwen, want interval, eerste stand, gaat automatisch, want tijdklok. Ik loop normaal even naar de schuur om het stil te zetten. Maar geen puf voor, zie eerste zin, eerste alinea.

Maar Hen heeft wel erg zijn best gedaan om het gezellig te maken buiten. Deed me denken aan mijn kraamweken. Was hij ook zo druk buiten met lichtjes en stond ik in de keuken te janken omdat hij zooooooo lief was. DE bekende kraamtranen. Maar het waren mooietranen. Dankbaarheid enzo.

Ik ga naar bed. Ajuus.

Burgertrut!

2011-12-11T10:59:00.001+01:00

Zo.

De mannen zijn zwemmen en dat geeft mij de gelegenheid om zonder schuldgevoel, want ongezellig, te wassen, te strijken en te stofzuigen. Maar eerst even PC-time, tuurlijk. First things first. Heb net opdrachtje gemaakt en hoop dat opdrachtgever tevreden is. Het zet nog geen kruimeltje brood op de plank, maar het blijft leuk om te doen.

Dan ga ik vanmiddag knutselen met mijn zoon. Heb al van alles uitgeprint etc.
En zo'n dag wordt het vandaag. Aanrommelen.

Morgen wordt het een andere dag, want dan gaan Hen en ik een dagje sauna doen. Inclusief modderpakking, snelbruiner, lunch en gezichtsbehandeling. Fijn!

En verder zijn we druk met plannen/uitzoeken van een weekendje of midweek weg met zn drietjes. Oh herstel, Chica mag ook mee. Met zn vieren dus. Ook zin in! Zijn we aan toe. De dag is voor de kleine uitvretert en vooruit ...voor die snol... de avonden zijn voor ons!

Oh burgelijkheid, oh burgelijkheid.

Ik hou ervan!

Workshop

2011-12-10T13:42:00.002+01:00

Mijn resultaat

Ons resultaat!

En....in de boom!

Vanochtend een workshop glas-in-lood-bewerken gedaan met de meisjes! Zo. Dat was gezellig!

9 december.

2011-12-09T17:36:00.005+01:00

Nu is het wel genoeg, zou je hebben gezegd,
Ga maar door, zo zou je hebben uitgelegd,
Blijf niet hangen in de dingen maar leef je leven,
Koester de herinnering en de levenslessen die ik je mee heb gegeven,
Huil niet om verdriet of gemis,
Huil niet om dat wat er niet meer is,
Laat je tranen van dankbaarheid om dat wat we deelden stromen,
Van geluk en uitgekomen dromen,
Ga door met dat waar jij in gelooft,
En blijf met me praten zoals je hebt beloofd,
Ik geloof in jou, meiske-mijn,
Altijd ben ik bij je, al zal het alleen in gedachten zijn.

Dank je wel mam...en gefeliciteerd!

Fijn!

2011-12-09T15:47:00.004+01:00

Lievelingen! (Beer Piet voor zn wasbeurt, overigens)

Ik ben trots op ons.

Allereerst omdat Hen en ik een onwijs goed team zijn wat opvoeden betreft. We zitten totaal op één lijn.

Ten tweede omdat we alles oplossen met praten en zo min mogelijk straf geven. Helemaal geen straf geven, kan ik gerust zeggen. Heus, Twan heeft tijdens zijn tweede jaar echt een paar keer, het omstreden, "time out" gehad in de vorm van de, door mij nu ook gehate, "hoek" (wat geen hoek was, maar een plekje bij de muur). Hij moest soms echt uit de situatie gehaald worden om tot rust te komen, want hij had wat beste driftbuitjes zo nu en dan. En dat was het enige dat werkte, dat hem kalmer kreeg. Maar als hij bijvoorbeeld nu iets doet wat niet door de beugel kan dan gaan we op ooghoogte voor hem zitten en praten met hem. En het werkt. Altijd. Tegelijkertijd doet het ook steeds minder wat niet mag. Hij kent de "regels", zeg maar. Vraagt ook keurig of hij van tafel mag, of hij wat drinken mag en of de tv aan mag. In plaats van eisen en/of gewoon doen. Maar het blijft wel een peuter natuurlijk, met zo af en toe brutale streken. Gelukkig maar.

Maar ook omdat ik de dialoog ben aangegaan met de peuterspeelzaal. Ik ben echt van mening dat het niet Twan is die is veranderd, maar dat het komt door de andere manier van hem benaderen. Het geven van ook positieve aandacht ipv alleen maar negatieve. Gehoor geven aan de angst en zijn onzekerheid, zodat hij zich begrepen voelt. En oh, ik snap dat dat soms moeilijk is als je met veel kindertjes bezig bent. Maar ik zie het altijd maar zo: Toen ik planner was, zei ik altijd dat "mijn" jongens allemaal een andere handleiding hadden. De één iets makkelijker te lezen dan de ander. Maar als je wist hoe ze "werkten", dan had je een prima team en dito verstandshouding. ~~Mannen en peuters, wat is het verschil? ;-)~~
Ik zie nu ook dat Twan standaard naast het jongetje zit waar hij bang voor is/was, maar goed gedaan, zo heb je ze en allebei in de smiezen en het werkt de angst tegen. Waar je gewend aan raakt.....
Ik krijg nimmer meer te horen dat Twan "ongehoorzaam" was. Maar altijd dat hij lief was, leuk speelde en goed meedeed. Maar belangrijker...ik heb een jongetje thuis die vol met positieve verhalen zit over het "schooltje" en er graag weer heen gaat.

Fijn. Alles fijn. Ik hou er van!

Kring-loop-winkel....

2011-12-09T13:43:00.001+01:00

We maken er grapjes over en daar moet ik altijd aan denken als ik het erover heb of er ben: Het eerste Nederlandse woord van mijn schoonzusje was "kringloopwinkel". Nou, ik kan je vertellen...ik ben dr ook niet vies van. Marktplaats afspeuren is een hobby en een bezoekje aan een vlooienmarkt is een uitje. Jee, wat een verandering met een aantal jaar geleden. Alles moest nieuw. En alles wat ik mooi vind is duur. Belinda KochT was mijn bijnaam. Voor Twan zijn slaap-, hang- en liggerei waren we duizenden euro's achterop. En dan overdrijf ik niet. En nu is het echt niet zo dat we enorm gebukt gaan onder de financiële crises, maar het is gewoon super leuk om voor weinig iets tofs te scoren. (Nu moet ik wel met alle eerlijkheid zeggen dat, behalve het opgepimpte bankje, alles voor Twan zijn nieuwe kamer wel nieuw gekocht is, maar dat liep nu eenmaal zo).
Hoe ik hierbij kom? Nou, als Twan naar de psz is* kan ik één projectje uitkiezen om te gaan doen qua tijd. De vrijdag reserveer ik namelijk NIET voor het huishouden maar voor mezelf. En dus gingen zus en ik naar de Kringloopwinkel in Naarden. Dat ik dan uiteindelijk toch niet voor mezelf rondloop maar voor de kleine uitvretert, moge duidelijk zijn. Je moet nooit een doel voor ogen hebben, want dan vind je dat namelijk toch niet. Ik vond iets wat ik al een tijdje wilde kopen. Een poppenhuis. Twan is namelijk gek op het poppenhuis op de psz, maar alles wat ik tegenkwam was te roze ~~of te duur~~. Voor 5 euro heeft de jongen nu toch een poppenhuis, die een enkeltje retour krijgt als hij er klaar mee is. De playmobilpoppetjes werden tijdelijk uit de trein gehaald en spelen maar.

Maar wacht, wie hebben we daar? Tsja, natuurlijk....kan ook.

* Twan had gister geen koorts meer, maar gaf voor het naar bed gaan nog wel over. Vanochtend weer/mog steeds koortsvrij en hij wilde graag naar de psz. En dus is hij gegaan. Hen werkte thuis en kon hem bij calamiteiten ophalen.

Een logje dat nergens over gaat....

2011-12-08T13:10:00.000+01:00

Goed.

37.4...kijk, dan komen we ergens! Hij wilde (!) net wel graag naar bedje, maar zijn lijf heeft natuurlijk ook wel een strijd geleverd de afgelopen dagen.

Hij is naar bed met een weer witte en naar bloementjes ruikende beer Piet en (sch)Apies. Dat was nog wel even een klein dramaatje, zoals ik al op Facebook vermeldde. Ik dacht dat het "goed" voor Twan was als we ze samen in de wasmachine zouden doen. Waarom ik dat dacht? Geen idee. Het was dus alles behalve een goed plan want Twan raakte he-le-maal in paniek toen de trommel zich vulde met water. "Mama, haal beer Piet eruit (Apies mochten verzuipen, schat ik zo in). Eruit!!" Nou, dat ging natuurlijk niet meer. En dus tilde ik mijn zoon, die dikke tranen huilde, naar beneden en zette als troost Rosie maar op zijn schoot. Nooit zo blij geweest met de piepjes van de wasmachine die klaar was. Twan werd vanochtend wakker met de mededeling: "Kijk, beer Piet is schoon!". Het heeft nogal indruk gemaakt.

Nou, ik vind het nieuwste kunstwerk van mijn zoon precies een dwergje (met sleutelgat als navel)! Het was natuurlijk niet de bedoeling..want muts = haar, maar toch.....

Ja, ik ben hysterisch wat het mijn zoon aangaat, maar jee....alle nieuwe dingen/fasen zijn ZO leuk. Van gekras naar een "heus" poppetje....dat is toch ook geweldig?

Ik tik dit nu overigens weer op mijn geweldige pc. Ik hou van mijn kleine roze laptop, echt, maar dit huge beeldscherm werkt toch vele malen lekkerder. We hadden de pc even verkast naar boven ivm de feestjes en de bar die we vrij wilden hebben, maar van de week hebben we alles weer naar beneden (Hen) gehaald, teruggezet en aangesloten (ik). Dit is natuurlijk totaal onzinnige informatie maar toch, het houdt mij bezig.

Wat mij ook bezig houdt is de afzakkende legging. Fok, wat irritant. Nu ga ik een soort van nergens heen, maar toch is het vervelend. Ik doe net alsof het komt doordat ie te groot is, maar het kan maar zo zijn dat ie te klein is waardoor ie naar beneden rolt.

Nog een vraagstuk is de pony. Soms ben ik daar meer dan tevreden mee. Kijk mij eens leuk zijn! Met een col en een staart... helemaal leuk. Met een gewoon truitje en een staart/knot...echt niet te doen. Ineens zie je die enorme schouders en onderkin. Opsteken en pony, geen gezicht. En dus kan het zijn dat ik er ineens weer een speldje inschuif. Ik denk ook vooruit...op vakantie (slash in de zomer) is een lange pony way makkelijker. Een pony die opwaait of rechtop staat door het zwemmen is ook niet om aan te gluren. Wil ik hem lang hebben dan, dan moet ik nu gaan laten groeien. Mijn haar groeit snel, maar toch..het heeft even tijd nodig.
Oh oh, dilemma's, dillema's.

Over koorts, hoofdpijn, weggegooide tekeningen en kerstverlichting.

2011-12-07T13:45:00.002+01:00

Nog steeds 38.8 koorts. Niet dat ik daar heel zenuwachtig van word, maar vind het gewoon sneu! We blijven dan ook binnen vanmiddag en zullen lekker in pyjama slash hangzak vertoeven. Genoeg te spelen. Ik heb ook een kneiter van een hoofdpijn en pas me zo moeiteloos aan zijn ritme aan. We zijn dus een lekker stel!

Ik heb gewoon de originele portret tekeningen weggegooid. Omdat ik dacht dat ik ze ingescand had. Hoe kom ik daar dan weer bij? Ik heb gewoon ordinaire foto's genomen en ze staan er niet eens helemaal op. Hoe ontaard is dat?

Verder ben ik mezelf te buiten gegaan aan kerstverlichting, gisteravond bij de Karwei. Ik had oa een "regenval" voor voor het raam gekocht. Djies, wat een bak ellende. Het licht doet me denken aan dat anti-spuit-licht wat je wel eens in toiletten ziet. Blauwig en vel. Doet pijn aan de ogen en ~~geen ader te vinden~~..Als Hen dan ook nog de interval erbij aanzet, is het helemaal feest. Je kan door minder een epileptische aanval krijgen. De engeltjes, ook gekocht, vind ik dan wel weer leuk. Die hangen in de boom. Maar ik heb dan ook een engel-fetisj.

En nog even dit...

2011-12-06T21:06:00.004+01:00

Mama

Papa

Och. Wat was ik trots toen hij me riep. "Kijk eens mama, maakt!". En ik riep nog net niet hardop hoe geweldig mooi en prachtig ik het allemaal welniet vond (iets met zelfvertrouwen later...)....Maar men wat vind ik het WEL geweldig mooi en prachtig! De kleuren zullen wel compleet en geheel willekeurig gekozen zijn, maar toch...(En papa lijkt op een halloween pompoen...moehahahahaha)

Ik kreeg hem trouwens mee van schooltje met compleet stijl haar, ogen op half 7 en struikelend over zijn eigen woorden EN benen (het was wel weer erg goed gegaan). Ik weet het aan moeheid. Maar.ik.had.beter.moeten.weten.

Stijl haar = ziek.

En ziek was ie, bij het ontwaken vh middagdutje. 38.9 gaf de temp aan. Toch heeft hij gewoon gespeeld en is erg tierig geweest. Zijn haar, als in pony, hing alleen op zijn kin. Toen Hen hem om 19.00 uur naar bed bracht brandde zijn ruggetje door zijn shirtje heen. Resultaat op de meter: 39.5. Paracetamolletje gezet...en toen gaf hij over op zijn bedje. Niet zuinig. En nog een keer onderweg naar de badcel. Stumper. Eenmaal schoon kwam hij zijn kamer weer binnen. "Sorry bed!". We zeiden dat ie dat niet hoeft te zeggen, dat hij ziek is en dat dat kan gebeuren. Hij ging blij naar bed. Dat nemen we aan tenminste na het 20x gehoord te hebben. Ook roept hij tegenwoordig (van boven naar beneden): "Ik hou van jou!!!" Daar smelt ik zo van dat ik rustig terug roep: "Wat zeg je moppie? Ik verstond je niet." Gewoon om het nog eens te horen (en nog eens, en nog eens) Och och och. Slechte moeder. Slechte slechte slechte moeder.

Het stoplicht.

2011-12-06T14:46:00.001+01:00

Het gekregen Playmobil stoplicht beheerst mijn leven deze dagen.

Bij rood móet ik dat staken waar ik mee bezig ben. En wel direct.

Bij groen mag ik alles.

Alleen staat dat ding erg weinig op groen. Of er wordt zo snel heen en weer geschakeld dat ik me als een robot door het huis beweeg.

Hij gebruikt hem niet alleen voor mij, maar ook voor zichzelf. Eerst op groen, dan plassen, eten of naar bed.

Goed. Positieve is, hij snapt het begrip 'stoplicht'.

Een kleine balans....

2011-12-06T09:08:00.001+01:00

Zo. Sinterklaas is weg, de kerstboom staat. Tijd om de muts te verstoppen en te vertellen over kindje Jezus.

Hij is naar schooltje en had er zin in. Wel wilde hij beer Piet graag mee en dat mocht uiteraard van mij. Dan heb ik even tijd om de 75 ongelezen e-mails door te nemen (pffff). Ik weet dat er een last minute opdracht voor een gedicht in zit en verder een hoop spam.

Zo aan het eind van het jaar neem ik altijd een beetje de balans op. Tegenwoordig gaat die balans tot de geboorte van Twan terug. Redelijk te overzien dus. Zo is het in januari alweer twee jaar geleden dat we naar Euro Disney gingen. Voor en met onze nicht. Twan was toen dus (ruim) 13 maanden, stond zelfstandig en deed zijn eerste pasjes maar natuurlijk niet te lang en veel. En sjees, wat was het koud. Maar het was prima te doen met die kleine man. De autoreis en het verblijf daar (huisje en park). Hen zei al: "Stel dat we er nooit meer komen, kan ie in ieder geval niet zeggen dat we hem nooit er naar toe hebben meegenomen." Hij is er geweest. Gelukkig hebben we de foto's nog. KLIK. Maar goed, ik schat zo in, dat ie het nog wel eens bewust gaat meemaken.

En dan is het alweer 1.5 jaar geleden dat we begonnen met behandelingen voor een broertje-zusje. We zijn nu twee `verse` behandelingen en twee cryo terugplaatsingen verder. Totaal drie terugplaatsingen van vier embryootjes.

En alle jaren lag er sneeuw en-of ijs dan wel nu, dan wel in november, dan wel in januari. Ik kan niet wachten tot het komt. En dan wel in normale proporties zodat mijn medemensch, die de weg op moet, zo min mogelijk last ervan heeft. Zo ben ik ook.

Ook ga ik altijd even terug in de tijd wat mezelf betreft. Ik zit steeds beter in mijn vel. Een vel die een te dikke laag vet onder zicht heeft, maar ala. Ik zei gister nog tegen Hen dat ik me zo verbaas dat ik niet afval normaliter, ik heb het niet over de decembermaanden natuurlijk. Ik zit pas 's avonds op de kont (de paar minuten achter laptop niet meegenomen). Maar goed, ik ben wel al vier jaar rond hetzelfde gewicht. Kan zo'n 5 kilo minder zijn, maar nooit meer dan het gewicht waarmee ik zwanger raakte van Twan. Dat dat gewicht veel te hoog is behoeft geen discussie.

Het is alweer bijna een jaar geleden dat Twan naar de psz ging. En man, wat een hobbels hebben we genomen gedurende die periode. Van de acht oorontstekingen in drie maanden tijd tot de vier verschillende juffen die hij heeft gehad (buiten onze macht om, door ziekte en andere stichting). Het is constant opnieuw beginnen. Maar nu dan op zijn plek? De juf heeft gezien met een andere vorm van aandacht een heel ander kindje.

En zo mijmer ik verder.

En nu ga ik van de kont af, de mails wachten maar weer even, want er roept een was en "wat" strijkwerk.....

Oh, kom er eens kijken.......(fotolog)

2011-12-05T18:42:00.001+01:00

Wat een prachtig spul is dat toch...(Playmobil)

Goed.

Je kunt ook veel van mijn zoon zeggen, maar niet dat hij ondankbaar is. Ik werd om half 8 mijn bed uit geroepen met een "mamaaaaaaaaa, ik wil pelen!!!!" En dat heeft ie gedaan. met alles wat ie gekregen heeft (inclusief chocolade muntjes. Waarvan hij nog niet weet dat er chocolade in zit en dat houden we zo!)

En dan tenslotte ook maar met het konijn, die hij ergens reuze eng vindt maar.........tegelijkertijd ........verstoppertje doen met een konijn*...hoe leuk is dat?

(* Er is ook een wortel bij met zender. Dus degeen die verstopt moet die wortel bij zich nemen)

Hij komt......Hij kwam

2011-12-04T21:07:00.001+01:00

Het begon vanochtend al vroeg....Sinterklaasje spelen (met pindakaasbaard). Kloppen en dan moest ik: "Kom maar binnen Sinterklaas" roepen.

Om 15.00 uur begon het echte feestje dan!

Helaas konden Oma Lek en Oma Vossie niet bij al het spannends zijn, omdat oma Vossie was gevallen bij het ophalen van Rene en mijn schoonzusje en haar pols lelijk brak. Ai. Die gingen dus naar het ziekenhuis.

En toen kwam Sinterklaas. Of zwarte Piet, zo u wilt.

Hij liet "iets" achter in de gang.

Gelukkig was het niet zo heel veel.....haha.

Wow, wat een gave spullen! En meer dan de helft staat hier nog niet op...

En ineens was er opschudding. Sinterklaas en een zwarte Piet waren buiten ~~bij de bushalte~~.

Mijn schoonzusje stond ook rapide buiten, want haar eerste kennismaking met....

Ze maakten echt even tijd voor ons. Zo leuk! Daarna even op de foto, Twan kreeg een zakje, bedoeld voor andere kindjes, snoepgoed mee en weg moesten ze (er stond een taxi klaar!). Toch ben ik erg nieuwsgierig naar deze Sint. Hij wist namelijk Twan zijn naam en noemde mij "mama Belinda". Ok......?!

En Roseies sliep door alle opwinding heen.......

Tante Marie kwam na een zeer lang ziekenhuisbezoek toch nog even langs voor een bakje koffie.

Om 20.30 uur gingen mijn vader en Loes weg en toen brachten wij Twan naar bed. Hij heeft nog 1 zinnetje gezegd voor het lichtje uitging: "Jarig zijn is leuk!". Goed, kort samengevt: Zwarte Piet en Sinterklaas zijn vd pepernoten en het zingen. Slingers (ook met Sint en Piet afbeeldingen) en cadeautjes horen bij jarig zijn. Als hij dat blijft geloven dan heeft de Sint een goedkope aan hem de aankomende jaren!

En dan hebben we eerdaags een after-Sint feestje, want de cadeautjes, bedoeld voor het dobbelspel, liggen nog onuitgepakt in een zak. We wilden het niet spelen zonder ma en Marie.

Toveren met Twan (en Rosie)

2011-12-04T10:03:00.001+01:00

Vertaling:

"Hocus Pocus Pilates Pas, ik wou dat blokje weg was
Welke kleur is weg Rosie?
Blauw! Goed zo Rosie!
(...haha...) Geel Rosie!
Ok, geel!"

Zaterdag, part II

2011-12-03T13:41:00.001+01:00

Hij junior (vanuit bedje): "Mama, ik ben heeeeeel blij!! En jij?"
Ik: "Ik ben ook heeeeeel blij Twan!"
Hij junior: "Mooi zo, mama!"

Noem me maar een burgertrut. Echt, dat mag. Het kan me zo niet schelen.

Ik geniet enorm van deze dagen.
De mannen stonden als eerst op. Ik lag nog wat te hangen in mijn bed en luisterde naar het gekeuvel. Ik schoot meerdere keren in de lach toen ik Twan uitdrukkingen hoorde gebruiken die me heel bekend voor kwamen. Toen ook ik beneden kwam stond de koffie al te pruttelen. Hen maakte zich klaar voor vertrek. Ik wenste hem succes en niet veel later hoorden we een stemmetje vanaf de bank: "Succes papa!" Mijn kleine kopieermachine. Twan en ik rommelden wat aan en ondertussen kreeg ik een telefoontje; Hen is voor het theoriegedeelte geslaagd. Had ook niks anders verwacht van mr. Fotografisch Geheugen. Lezen is leren. We maakten ons meer "zorgen" om de praktijk ivm het weer en het bar weinige oefenen wat hij heeft gedaan door alle drukte de afgelopen weken.

Twan en ik gingen speculaasbrokken maken. Lijnen doen we morgen en ach...maken is leuker dan kopen.

We werden weer gebeld terwijl het huis al heerlijk naar speculaas rook. Ook de vaardigheidstest is binnen!

Twan en ik waren ondertussen aan het dansen op Sinterklaasmuziek.

Allebei nog in pyjama. Terwijl het buiten grijs en grauw is vierden wij alvast een pre-sinterklaasfeestje binnen!

En nu ligt Twan op bed, heb ik me voor de leuk even gedouchd, aangejurkt en beschildert en staat Hen op de baan voor de allerlaatste test. Ben benieuwd!

Het eind resultaat van de brokken mag er overigens ook best wezen. Tenminste....de helft heb ik weggegooid omdat er wat verbranddingetjes van de bakplaat in zat (had geen bakpapier) en ik wil daar geen risico in nemen. Maar we doen net alsof dat niet zo is.

Edit: Helaas. Hen belde net en de baan heeft ie niet gehaald. Het verbaast ons niks omdat ie maar 1x op de baan heeft gestaan. Projectje voor het voorjaar!

Zaterdag

2011-12-03T09:14:00.000+01:00

Hoor de wind waait.....

Mijn gedachten zijn bij Hen die vandaag voor zijn gvb gaat. Sterkte óók. Twan en ik blijven lekker binnen. Gaan speculaas maken voor morgen én verder met speelgoed over de grond dweilen schat ik zo in. Morgen hebben we het sinterklaasfeestje hier in huize Blokland, maar alles is reeds in huis. Fijn.

Én maandag keert de rust weer terug hier. Tot Oud én Nieuw in ieder geval. We hebben de kerst toch maar uitbesteed en dat geeft wel een heel rustig gevoel. Even niet organiseren en me druk maken of we wél genoeg boodschappen hebben gedaan. Fijn.

Ondertussen op de psz

2011-12-02T13:56:00.001+01:00

niet het hondje, niet het honden `kooitje` maar het spiegelte is verreweg het mooiste cadeautje dat hij gekregen heeft.

Het was weer eens een spannende dag voor Twan op de psz. De teleurstelling over het feit dat ook daar geen slingers meer voor hem hingen verdween snel toen hij doorkreeg dat Sinterklaas vandaag zou komen. Woeiiiiiiiiiiii.

En nu dacht ik dat ie bang zou zijn en in een hoekje om zijn moeder zou gaan schreeuwen. Maar nee. Hij heeft Piet een hand gegeven en bij Sinterklaas op schoot gezeten. En dat durfde niet elk kindje. Wij ouders mochten er helaas niet bij zijn en dus wacht ik met smart op de foto´s die op de site gaan komen.

En dus weer een cadeautje gehad. Zo kreeg hij daar al een verrekijker in de schoen, een houten spelletje voor zijn verjaardag en nu dus hond-in- bakje (sambal bij?). Ik hoef niet te vertellen dat de psz alle glas weer terug heeft gekregen na al deze gezellige happeningen?! De juf zei ook dat het prima gaat met hem. Hij is lief, doet goed mee en gaat conflicten uit de weg. ~~De ongehoorzaam-folder kan de prullebak dus in.~~

En voor het schooltje, op weg naar Yoelle, werd hij nog even aangesproken door zijn vriend van de vrachtwagen (op onderstaande foto op de achtergrond). Wow, kan zijn dag nog mooier?

3 jaar!

2011-12-01T07:32:00.001+01:00

Gefeliciteerd grote liefde van ons!

Over praten, een kreupele cavia en een hysterisch huishouden

2011-11-29T20:54:00.001+01:00

Aan het spelen met het cadeautje dat hij van school heeft gekregen.

Hij junior (bovenaan de trap, met Hen): "Dag mama!"
Ik: "Dag Twan Ik ga even Chica uitlaten."
Hij junior: "Vooruit dan maar! Mama ?Op het gras lopen, hè?"
Ik: "Ok Twan."
Hij junior (met zwaaiend vingertje): "En niet rennen, hè?"

Zeeeeeg!

Het is ook heel apart te zien hoeveel meer Twan thuis (met ons) praat in vergelijking met elders (met anderen) waar alleen het hoognodige eruit komt. Daar had ik het ook nog met de juf over. Ze zei dat hij verbaal nog niet zo sterk is als leeftijdgenootjes. Ze heeft testjes om te kijken hoe groot zijn woordenschat is, maar ze twijfelt om dat te doen omdat elk kindje zich anders ontwikkelt. En er dus geen reden tot ongerustheid is als hij onder het gemiddelde zou zitten. Ik haalde mijn schouders op en zei dat ze dat testje gerust kon doen . Ze zal verstelt staan. Ik snap echt dat zij en anderen met haar dat denken. Maar ik kan hem niet dwingen te praten als hij dat niet wil. Hij komt er vanzelf wel achter dat het voor hem makkelijker is, omdat ie dan beter begrepen wordt.
Een mooi voorbeeld heb ik gister op het feestje mogen aanschouwen.
De juf: "En Twan, hoeveel jaar ben je geworden?"
Twan: "Drie jaar."
De juf: "Tel maar mee op mijn vingers."
Twan:...".....".(laat de juf tellen en kijkt haar glazig aan)
Ik moet me dan inhouden niet te roepen..."Kom Twan, dat kan je makkelijk!". Want ik weet dat hij met gemak 20 voorwerpen kan tellen (dus niet alleen hardop tellen) . In het Nederlands en Engels.

Goed. Anders nog iets?

Nou.....het is heel zielig.... maar we zitten met een gehandicapte cavia. Ik koop weer eens wat. Caatje dus. Zuster Sandy denkt aan een hersenbloeding oid want 1 kant is verlamd. Of lijkt verlamd. In ieder geval doet het voorpootje niet meer mee. MAAR ze waggelt nog rond, schreeuwt om eten (sla) als we in de koelkast zitten. Schreeuwt (samen met de rest vh huisgezin*) als Hen binnen komt en kijkt pienter uit haar ogen. Ze heeft geen pijn, want ook dat geluidje kennen we. Wat moeten we nu? Naar de dierenarts? Vind ik ook zo wat. Als ze pijn heeft, dan is dat het eerste wat we doen. Maar wat zal een dierenarts nu doen? Opereren? Twan mag haar iig niet zelf pakken. Maar dat deed hij toch al amper, want hij vindt Rosie veel leuker (En Rosie mag alleen onder toezicht gepakt worden.) en verder maar veel knuffelen. Ofzo.

* Als Hen in parkeert begint Chica hysterisch te blaffen, Twan rent met een "papaaaaaaa" de gang in (bij de deuropening krijgen Chica en hij steevast ruzie, want ze willen er tegelijk doorheen), Twan gooit de deur open en schreeuwt "Kom maar binnen, papa!!!!!!". Eenmaal binnen gaat Twan als een malle rondrennen, Chica blaft nog steeds (nu voor een koekje) en de gezusters Cavia piepen om het hardst voor wat sla. En ik wacht rustig mijn beurt af. Meestal achter het aanrecht. Ik ken mijn plek.

Feestje op school!

2011-11-29T12:13:00.000+01:00

Traktatie

Slingers!

Mooie muts

Drie kaarsjes uitblazen

Zingen

Dansen

Muziek maken

Cadeautje uitpakken

Trakteren!

Oh, wat heb ik genoten.

Ons nieuwe nichtje......

2011-11-28T18:19:00.000+01:00

Roseies!

Ze is zaterdag geboren! Heel trots zijn wij op haar!

The day after.....

2011-11-28T15:20:00.001+01:00

Vanochtend 7.30 uur: "Mamaaaaaaa ik ben jarig!" En dat zo'n 30 keer en steeds harder. Ach liefje toch, dat was gister (eigenlijk as donderdag, maar we laten het even zo voor hem). Gelukkig hebben we gisteravond alle feestaankleding weggehaald. Zijn teleurstelling toen hij beneden kwam (Waar zijn de ballonnen nou gebleven?) was hartbrekend, maar het was wel duidelijk zo. Gelukkig waren alle cadeaujes nog wel daar. Die uit de verpakkingen en in elkaar (bezint voor gij aan Playmobil begint! Nee hoor,echt heel mooi spul allemaal) gezet moesten worden.

Echt, hij heeft zoveel leuke dingen gehad; mooie (voorlees)boeken, een piratenhanddoek met naam, piratenlampjes voor op zijn kamertje, Playmobil, lego, een accu motor, airhockey, spelletje, trommel en klei (!) voor in bad.. etc.
Na een tijdje lezen en spelen (motorrijden tot grote frustratie van Chica) werd papa toch echt uit bed geroepen om de trein in elkaar te zetten.

En nu dan nog even terug naar gisteren.

Hen en Twan zouden samen de taart ophalen. Twan had er helemaal zin in. En dan is Hollandsche Rading dan wel niet direct om de hoek, maar de voorgaande jaren heeft ze laten zien dat ze het waard is. Helaas kunnen we dat dit jaar niet zeggen, want mijn mannen stonden voor Jan Tak voor de deur. Ze was het vergeten. Daaaaag piratentaart. En zo kan het dus zijn dat hij in zijn piratenpak aan de autotaart zat. Na goed, we zijn gelukkig erg flexibel.

En verder kan ik eigenlijk wel kort zijn over het feestje,,,het was druk, het was gezellig (vonden wij tenminste) en het belangrijkste...Twan was helemaal in zijn element.

En...ik heb te weinig foto s gemaakt. Dus...hierbij een oproep aan zij die foto's maakten....Wilt u mijn e-mailbox vullen? Mijn dank is groot!